76

§. 19.

D e iure civium privato.

Ius civile privatum est uniuscujusque liber-ias ad sese in suo statu conservandum sum-mae potestatis edictis determinata, ejusque so-la auctoritate defensa 30 ). Unusquisque enimvel ex libero animo vel metu summi suppliciitenetur, ut summis potestatibus pareat 31 ). Civi

tamus, sed dc eo, quod utile est. Concedo enim easdemiure posse violentissime regnare, et cives levissiinis decausis ad necem ducere, at omnes negabunt, luiec salvosanae rationis iudicio lieri posse: imo quia hacc non sinemagno totius iinperii periculo faccre possunt, negareetiam possumus easdem absolutam potcntiam ad liacc ctsimilia babere, ct consequenter ncque etiam absoluturuius; ius enim summarum potestatum ab earum potentiadeterininari ostendimus.

30) Tr. tb. pol. C. XVI. p. 182. Per ius enim civile priva-tum nihil aliud intelligere possumus, quam uniuscuiusquelibertatem ad scse in suo statu conservandum quae cdictissummae potestatis dcterminatur, solaquae ciusdem aucto-ritate defenditur.

31) 1. Tr. pol. C. III. §. V. Videmus itaque unumqucmquecivem non sui, sed civitatis iuris esse, cujus omnia man-data tenetur exscqui, nec ullum babcre ius dccernendiquid aequum, quid pium, quidve impium sit, sed cbntra,quia imperii corpus uua vcluti mente duci debet, et con-scquentcr civitatis voluntas pro omnium voluntatc haben-da est, id qnod civitas bonum et iustum esse decernit,tanquam ab unoquoque decretum esse censendnm est: at-que adeo, quamvis subditus civitatis dccreta iniqua esseccnseat, tenctur nihiloininus cadem exscqui.