180

m, 365. N, 203. 694. Ξ, 442.0, 333( cf. sch. VetEust. h. 1.). Hoc etiam manasse videtur ex male in-tellecto Homero. B, 527 ἡ διπλῆ ὅτι τινὲς τῶν νεωτέ-ρων ἀνέγνωσαν χωρὶς τοῦ ο ὡς ἄρθρου ὄντος. ὁ δὲ Ὅμη-φος σὺν τῷ ο λέγει τὸν Ὀϊλέα*). Quod, cum Hesioduset Stesichorus utraque nominis forma usi essent, utEustathius ex antiquis testatur B, 527 p. 277, admo-dum verisimile est. Οϊλεύς et apud Homerum non-nullis exemplis certissimum et vulgaris forma fuit( At-ticis Oἰλεύς ut οἶστός); forma Ιλεύς ex Homero finxe-runt, ubi sibi ὁ Ἰλῆος ταχὺς υἱός et similia audire videban-tur. Hanc sententiam Aristarchi vellem notam habuissetHermannus, cum scriberet de em. rat. gr. p. 41. 42,ut viri subtilissimi iudicium haberemus.

Aiax Telamonius

apud Homerum non fingitur invulnerabilis Ξ, 406. Ψ,822( Cf. Eust. 995).

Andromache.

Z, 457 Hector ad Andromachen: καί κεν ἐν Ἄργειἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις καί κεν ὕδωρ φο-ῥέοις Μεσσηΐδος ἢ ῾Υπερείης πόλλ᾽ ἀεκαζομένη) ἡ δι-πλῆ ὅτι κατὰ τὸ προστυχὸν οὕτως εἰπόντος ῾Ομήρου οἱνεώτεροι ὑδροφοροῦσαν εἰσάγουσιν αὐτήν. Cui simillimaobservatio haec, unde Astyanax apud recentiores moe-nibus praeceps datus fingatur. Ω, 735 Andromache de

*) Tzetz. ex. II. p. 4. inter interpretes Homeri, inquit, fuitetiam Ποσειδώνιος ᾿ ᾿Απολλωνιάτης ὁ τῷ Ησιόδῳ μέμψιν ἐπάγωνὡς παραφθείραντί τινας τῶν Ομήρου λέξεων, τὸν Ὀϊλέα Ιλέα εἰπόντικαὶ τὸν νήδυμον ἥδυμον καὶ ἄλλα ἄττα τοιαῦτα. Cf. eundem p. 126.( Ipse Tzetzes forma Ιλεύς usus est: v. Wern. ad Tryph. v. 163)