317

ὁμοίως τῷ πνεύματι, εἰς τὰς ἰσχυράς δὲ μετελάμβα-νεν*). ἐν δὲ ταῖς ᾿Αριστοφάνους γλώτταις διὰ τοῦ εἐγέγραπτο ἀέπτους**): εἰσὶ δὲ οἳ ἀπροςπελάστους ἀποδι-δόασιν, ἀπὸ τοῦ ἅψασθαι, ὧν οὐδεὶς ἂν ἅψαιτο δι᾽ ἰσχύν.ἐμοὶ δὲ δοκεῖ παρὰ τὸ ἰάπτω γεγενῆσθαι, ὃ σημαίνει τὸδιαφθείρω καὶ βλάπτω. ἔνθεν τὸ„ πολλὰς δ᾽ ἰφθίμουςψυχὰς ῎Αϊδι προΐαψεν“. καὶ μέσον αὐτοῦ κατ᾿ ἔλλειψιντοῦ α„ μέγα δ᾽ ἴψαο λαὸν ᾽Αχαιῶν“(-4, 454) · ἔνθεν καὶὁ ἴψ · ἔστι δὲ ϑηρίον διατρῶγον τὰ ξύλα. ἀπὸ δὴ τού-του τοῦ ἰάπτω τὸ ἀϊάπτους ἦν, καὶ κατ᾿ ἔλλειψιν τοῦἀάπτους ἤτοι τὰς μὴ δυναμένας διαφθαρῆναι καὶ βλαβῆ-ἢ κατ᾽ ἐπίτασιν τὰς ἄγαν δυναμένας βλάψαι καὶ διαφθεῖ-ραι. Qnae hinc in commentarios suos transtulit Eust.p. 150, hoc unum addens Aristophanem cum scriberetἀέπτους intellexisse οἰονεὶ ἀῤῥήτους, ἃς οὐ δύναταί τιςεἰπεῖν, ἢ δυςπαρακολουθήτους, αἷς οὐ δυναταί τις ἕπε-σθαι( cf. Schol. D ad l. 1.): quod fluctuat in Aristo-phanis lectione interpretanda, iure dubites, num gram-matici illius sententia ad haec tempora pervenerit,Herodiani sententiam in lexico suo exposuit Suidas.Nec reliquorum glossographorum verba, unde nil noviedocemur, transscribere operae pretium videtur, duobusexceptis, unde novae grammaticorum accedunt aucto-ritates. Phot. ἀάπτους · οἱ μὲν δασύνοντες τὸ δεύτερον αἀκούουσιν ἀπροςπελάστους, ὧν οὐκ ἄν τις ἅψαιτο · οἱ δὲψιλοῦντες ἀπράκτους( 1. ἀπτοήτους) · οἱ δὲ τὰς ανεκ-φεύκτους καὶ χαλεπάς. ᾿Αππίων δὲ δασύνει · βού-

21

0.0

4) Cf. schol. Θ, 209. de απτοεπές. ἢ παρὰ τὸ ἁπτόν τὸ ἰσχυ-μόν. Sed propter Aristarchum hoc totum apponendum est: ἡ διπλῆὅτι δασύνουσιν ἁπτοεπές, ᾿Αρίσταρχος δέ ψιλοῖ. ἐμφατικώτερον δὲ τόψιλοῦν καὶ ἴσως ἦν παρὰ τὸ πτοεῖσθαι ἡ ἄγαν πτοοῦσα ἤ παρὰ τὸ ἁπτόν τὸ ἰσχυρὸν, ὥστε εἶναι δεινοεπές.

**) sch. N, 318 pro Αρίσταρχος lege ᾿Αριστοφάνης.