322,

positis nonnunquam alteram significationis partem de-Utescere (JT, 768.' A', 319): et quidem ita saepe utnos nec intelligamus cur ita velit nec quitl consequa-tur. Attamen factum est: et suam in hac re senten-tiam ut indicaret spiritti usus est: ubi delitesceresignificationem indicare volebat, mediam aspirationemnon posuit. Sic in vocabulo evovodeirjg. TI, 635. Idemdocuere de toy.vaXog, „zaya inei jur)Sev aXXo rj zb toy.ii extijg Xe^etog orjftaivezccL", 0, 705. Et. M. 471: etinexem-plis Ilomericis hocverbum tpi?.tog circumferebatur „lipi-Xtooav %b a, naQccytoyijv de^ccftevoL y.ai ov oiivOeoiv. xairovztog fj naQcidooig ineioOrj" (Schol. Vcn. 1. ].). Impro-bat Herodianus et improbabat in siiuilibus: 4, 346 inverbis Saovvziov zb ftelirjdeog eius iudicium agnoscimus:V. schol. E, 289 modo adscriptum: refutandi erant, quialiter statuerant. Etym. M. p. 577, 29 fiehijdea xpihog'aqy.ei yccQ tb fteXi nQog zb ifitfavioai rijv fjdovijv. He^ch. /jfieXirjSeg fie?uiTtodeg, rdiarov. 6tb xai eipiloiio. naQ-tjjtffi} yctQ nccQtx to fte?.i. evlol 6e tog fteXi fjdv. dib xalidciovvov.

Aliud ex hoc genere est quo ad Aristarchum redu-cimur. Hoc est Sch. V ad X, 332 {Ifte tf ovdev oni-t,eo voocpiv iovza) ovdev ipU.tog, iva nccQe?.y.i] to dev.dvvazai Si y.ai Saoetog. cf. ad 512. Schol. A ad A,.244 n?.covc'c'Cei to dev. looSvvt^ftel ytxQ tio- ovx 1'zioccg'\4QLoraQyog nccQe?.y.eiv Xeyei zb dev, lAno?J.6StoQog Seiv y?.toooaig eivai tq nXrjQeg ovSs ev. noX?M~ig yccQ xaiztov u?ltov yQaf.tftccziy.iov Soy.ei zqIu eivai uIqtj ?Jjyov, ov y.cciSe xcci ej'. Quodnec Ar. nescivit. Ad Aristarchum pertinetetiam schol. TI, 274 ovSev. f dmX/j ozlto Sev naQe?.xezaiioTi yd.Q oti zbv ccqlotov ztov ldy_. oix Izioev. Et £2, 370.

Haec qui consideraverit testimonia, facillime per-