377

κατὰ γὰρ τὴν προειρημένην σύνταξιν( secundum ea quaede structura articuii diximus) ἐπὶ τούτου πάλιν λείπειτὸ ἄρθρον. καὶ ἦν ἐγκείμενος ὁ δαί σύνδεσμος λείποντοςἑνικοῦ ἄρθρου λέγω τοῦ ἡ. καὶ σαφὲς ὅτι κατὰ τὴντοιαύτην σύνταξιν πρόδηλα τὰ τοῦ λόγου καθειστήκει,λέγω ἡ λεῖψις μὲν τοῦ ἄρθρου, παράθεσις δὲ ἡ τοῦ συν-δέσμου. καὶ οὕτως ἀκριβέστερον τὸ Ὁμηρικὸν ἔθος ἀπε-δείκνυτο. καὶ γὰρ ἐπ᾿ ἄλλων τὸ δέον( i. e. quodphilosophica ratio requirit) ἦν παραδέξασθαι καὶτὸ σύνηθες προὐκρίνετο. σὺ δὲ ϑᾶσσον ᾿Αθηναίῃἐπίτειλαι, λέγω κατὰ προςτακτικὴν προσφορὰν προπαροξύ-νων( ειν?), ἀλλ᾿ ἦν ἄλλα τινὰ διδάσκοντα ἀπαρεμ-φάτως ἀναγνῶναι, εὐθέως ἐκ τοῦ παρακειμένου- πειρᾷν δ᾽ ὥς κεν Τρῶες ελληνικής παράτακαὶ ἐκ τοῦ τὰ δ᾽ ἄποινα δέχεσθαι καὶ πλείστων ἄλλων.Σὺ δὲ θᾶσσον ᾿Αθηναίῃ ἐπιτεῖλαι est 4, 64, ubi Aristo-nicus: ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐπιτεῖλαι ἀντὶ προςτακτικοῦ κεῖ-ται*). Ergo id praeoptavit quod non tam vulgare quamHomerici sermonis proprium videretur.Sed hac quo-

RENO

²2

-

que in re minime pertinaciter egisse, testimonium estde his ipsis imperativis. Σ, 140 legimus:

R

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπονὀψόμεναί τε γέρονϑ᾽ ἅλιον καὶ δώματα πατρός,καί οἱ πάντ᾽ ἀγορεύσατ᾽στο κεντρικό

Didymus: παρὰ Ζηνοδότῳ ἀγορεῦσαι. καὶ ὑποφαίνει τὸ῾Ομηρικὸν ἔθος. Hinc igitur de Aristarcho iudicandumest. Ille observaverat articulis Homerum plerumquenon uti.An ideo omnes articulos exclusit? Minime.WE LOOKS

TREASA

Ne ferente quidem metro. Αἴας δ᾽ ὁ μέγας αἰὲν—— Π,υποv. Didym. B, 111. Apollon. synt. 41. Sed ἄλλοι seripsit non ὦλλοι, quod satis firma accedebat mo-

358.

*) Si A, 302 πείρησαι scripsit accesserat aliqua de usu mediibservatio. Herodianus hoc loco diversa miscet.