208
utrique commendaret, sive potius, quod bellator ipse ac vindictsecupidus cogitabat ignoiuiniam superiorum annorum, quandocaptus fuit a tuo milite, totani delere, tu, Caesar, omniumoptime judicare potes.
Ecquid etiam Paulus pontifex, in ecclesiarum emendationemsit affectus, nou pofces non scire, qui diversis temporibus iucollocutionem cum eo quartum venisti. Pra? se tulit ille qui-dem superiori Sa|baudico hello, cum inter te Galliasque regemarderent odia, quasi rem serio ageret, adeoque concilium iu-dicebat. Sive autem id fecerit, ut bac ratione vos revocareta cogitationibus belli, sive, quod rem, quse fieri non posset,moliri se videbat ipse, bocque solum spectabat, ut saltem vi-dereut bomines, per ipsum non stare, quominus coiret con-cilium, non facile quis dixerit. Quanquam, ut posterius hoccredamus, proclivius est, eo quod post illam Niceee factaminter vos pacificationem, coucilii mentionem nullam publicaminjecit toto quadriennio.
Si jam illud idcirco fecit, quoniam ejus adversarii concilium,
*
aber, das im seine vorige gefengnis angelegen ist, und das er,als ein kriegsman, der räch begirig war, dis alles ist E. M.vor anderen kundig.
Wie auch E. M. eleu ietzigen Paulum den dritten, mitwelchem E. M. dreimal personlich in Italien gebandelt, undietz newlich vor dem Africanischen zug, zü einer rechten Re-formation, geschickt und willig befunden hat, kau E. M. auchwissen. War ists, das er bei zeit des nechstver[43]gangenenkriegs, zwischen E. M. und dem König aus Franckreich, hefftigund ernstlich umb das Concili anhielte, also, das er die weitin zweifei setzet, ob ers also meinet, und das er E. beideMajesteten also vom krieg abziehen wolt, Oder aber ob es nurein spiegelfechten war, und das er selbs damit spottet, dweilers in diser E. beiden Majesteten Uneinigkeit, vor unmöglichachtet. Und auff dise meinung wöllens etliche vil verstehen,darumb das er nach auffgerichtem anstand, zwischen E. beidenM. zü Nicea, vom Concili nichs mehr redet, und gar stilschweiget.
Thüt er nu solchs darumb (wie sie sich dann berluimen)