PRAXiS EPiSTOLtCA. 169

Tibi proprium perpetaumque nofH *quidquam decedere videatur , fciasvelim , mefavorern illtiiri , quo meimerentem hucusquc profequi noadubitafti, religiofa grataque mentcfemper obfervantiffime exofculaturu.Tibi equidem, Magne Vir,optime fe-det, quod pneclaras animasnihileffi-cacius excitet, nihilque uberius alat,quam benigniffimum eorum, quos inexcelfo faftigio poiitos fciunt, judi-cium. Tam allicientem fcilicet vimac gratiam poft fe relinquit magno-rum Virorum dexteritas eximia.Quanquam inielicem infortunatum-que me ex ea ratione non imeritojudicem , quod affiectum illum, quemiuidia mea haclenus vere patemumfenfere, debito redhoftimento repeii-dere non fufficiam. Interea tamendum officiofiffimam voluntate mihi.unice relictam meminij non defi-nam certe, quinprudentiam Tuam ,tanquam tubam fonoram perpetur:omnium feculorum memoria: obfer-vantiffime femper corhendem. Qjain voto hac vke finio, & Te, Patrone.

H hono*