pRAxis Epistolica» 233

Patrono tanto j utpote qui comodismeis ftrenue femper invigilavit, ni-hilque prstermifit, quod ad me or-nandum poliendumque omni exparte facere poterat. Utinam nuncTibi, Patrone honoratiffime , grati-tudinemeam ipfo fa£to atque operemajorem demonftrare non prohib^e-rer. Aft quum nullam Tuorum inme meritoru partem unquam fui af-fecutus, fpero tamen voluntatemofficiofiffimamarquegratum pignusTibifuturum, quam fiampullis fes-quipcdaiibusque verbis fidem meam.oppignorarem. Tuus enim fum ,Tuo Tibi xre quaffitus. Quale do-num quum ^Efchines Socrati, tahfquam auditor pauper quondam obtu-liffet , vifus eft Alcibiadis ditiffimimunificentiam fuperaffe. Certe ,quid pro prsfenti tempore prstergratum mcmoremque animum Tibififtere poffim, non reperio. Huncitaque accipe purum, finceium aciilibatum.Sed vototande obfignandaerat Epiftola mea. Finio itaque, && ut favorem. Tuum, tanquam in-

•sfti-