ft42 J«sti Gerhardi Rinckm

ceffio ia generofis mentibus poffitcnafci, quam fi videant juventuteminvirtutis honeftarumque aclionumcurfu vigilantifiimam. Novimusquidem, quod tenellisingeniismul-ta agnata fint vitia. DeTuotamenFilio hoc ego fine veritatis injuriapronunciaverim , quod is pratermodeftiam amabilem , fingularemprobitatis diligentisque laudem prxle ferat. Non pofTum itaque, quinoptimse moneta: Juvenem , quemTuo, imo ipfius veritatis nominc ne-cefTe erat diligere, talem habeam,qualem eundem revera deprehen-debam. Et certe non mei folius, fedpotius totius ProfefTbrii ordiniste-ftimonium hoc efie, firmiflime cre-das augurerisque. Noli proinde du*bitare, quinfrugi, modefti ac indu-ftrii Adolefcentis ofhxium re-ligiosa mente femper fitprxftiturus.

& &

m

C4>. VI.