Praxis Epistolica. 2^5-

poteram tamen veterem benefaclo-rum memoriamj tanquam ingratusdifcipulus, tacite fepelire. TuenimClariffime Vir, adferia fapientia? ftu-dia promovenda auctor hortatorqueItufei nullo temporenon extitifti ma-ximus. Nec enim tam fennonequamvivo exemplo tot torpentia &igriavise veterno occupataingenia adcapeiTendam feiiciorum fruclmmifementem pro fingulari docrrinxTuxzeloinilammafti. Hinc fiebat,ut ego etiam ad fanctiffimam iiiamvers pietatis regulam atque legeniadiuefactus adoleicerem in laudatis-fimo laudatiffimarum rerum ftudio.ac ftadio. Certe quodnam Tibi pri-mum quodve iecundum offeram gra-tiffimae mentis pignus ac talentum,difiicilis mihi fedet xftimatio. Ethxc ipfacogitatio amorismei ignemadhuc hodie ita fuaviter nutrit, vitnulla aqua extingui poffit tantorummeritorum memoria. Interea dumanimum mcum , virtutis ftudio in-cenfum > Tibi declarare debebam ,nullo alio tamen pararid veterem \\-