Praxis Epistolica. 349

fe componat, nec ulla doioris vi dcftatu melioris mentis fefe dejici pa-tiatur,cur magno invi£toque animonon feras ea, qux mutare jam nonvales. Extuiifti quidem Conjugem,fingularisprobitatis ac virtutis laudeconfpicuamjaftquur invideas beatif-fimx felicitatem, quam nunc poffi-des confuifiatam? An forfan eraveTi-

<~>

bi videcur , quod dulciflima Ejusprsfentia orbatus, in folitudine nuncdegas ? autdurum, quod eam nonhabeas, cum qua olim animi fecretafolebas comunicare ? ScilicetDEUS,unicum illud mentis Tua? folamen exturbido hoccevitx Oceano adperfe-ftiffimum Angelorum contuberni-umvocavit, ubi jam gaudio fruiturfempiterno. Neque mireris, quodnunc primum incipias domefticae ca-iamitatis tsdia perfentifcere. IpfeTui liberorumque Tuorum curamminime depofuit. Quid ergo contraaeternum hunc curfum moliris, dumfcis, quod nihil tam exafperct fervo-remvulneris, quam fcrcndi impatrentia. Hinc Solinus memorix pro-P 7 didit >