12

Pars I. Se& T.

fad&i diftingvunt, & quidem

j. Textum omniumlibrorum canonicorum perO^pna. L ^WEfc capita, DTTIO certos ordines &O^ob verfus. Capita a Chriftianis ad Judsostranfierunt,& aMARDOCRffiONAT HANEin concordantiis fuisebraicis primum adoptatafunt. Sedarim f ordines funt fegmenta majora,quae vero a capitibus hodie ufitatis funtdiverfa,nam e. g. Mafora finalis Genefi fubjeda Iibrumillum XLIII. Sedarim & L. Capitibus conftareindicat, ufus vero horum fegmentorum dudumjam obfolevit. Et verfus funt fegmenta mi-nora, quorum unumquodque duobuspunclis,(p^ioa S)"iO fnis verfus didtis,) antecedenteaccentu maxime diftinclivo Silluk terminatur.Elias Levita putat, ante Efrae tempore univer-fam legem unius inftar verfus fuifle; qui veroftatuunt, fcriptores facros puncla accentuumadhibuifle, illi iisdejm diftinclionem librorumin verfus adfcribunt.2. Pentateuchum dividunt in WV^^P Parafchasf.feBiones feparatas , quaefunt vel majoresvelminores. Quodadwrt/owattinetj funtillaevelfTininaapertae, vel FfiD^np claufae, quae etiamJTiD^CO conjundae dicuntur. Aperta fignan-tur triplici Q majori, & vocantur apertae, quiaab initio verfus five lineae incipiunt; claufevero fignantur triplici O majori, & dicunturclaufae, quia illudfpatium, incujusmediofe&ioincipit, utrinque eadem linea clauditur. Hisomnibus inditae funt peculiares appellationes,defumtas vel a primavocefeclionis, velaprimavoce maxime emphatica, & numerus illarum eftLIV. Nam in GeneJiXU. in Exodo XI. iri LeviticoX. in Numeris X. & in Deuteronomio XI. exftant.

Habenc