94

sed gr pro verbo accepisse, cum particulam φή Ho-mero abiudicandam censeret. Buttmannum( lexil. I,236) de his versibus et de veterum interpretatione dis-putasse, cum nec Aristarchi observationem de voceφράζειν nec eius athetesin nosset, non fidem habere-mus referenti; sed ,, qui vident plane sciunt". Το-tum pervolvas Homerum, nusquam dixit πέφρασε Τρώ-εσσι vel ἐν Τρ. pro εἶπε, ἀγορήσατο, μετηύδα sim. Ubi-que, quod recte et subtiliter Aristarchus observavit,φράζειν significat indicare( anzeigen, angeben), Wi-

nime obstat c, 275

---

αὔριον εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Λαιούς

μῦθον πέφρασε πᾶσι, θεοὶ δ᾽ ἐπιμάρτυροι ἔστων.μνηςῆρας μὲν ἐπὶ σφέτερα σκίδνασθαι ἀνώγειhoc dictum est fere ut ἔπος πάντεσσι πιφαύσκων( χ,131). In quibus solemus brevitatis causa dicere ver-bum positum esse pro re: quod quid sibi velit doctiintelligunt. Rectissime hymn. Ven. 128 coniunctumvocabulum cum synonymo δεικνύναι, αὐτὰρ ἐπειδὴ δεῖξεκαὶ ἔφρασε. II. 4, 84 in Agamemnonis oratione ad

Calchantem

ID

-3

σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις

hanc lectionem pro Zenodotea qoćoor elegerat Ari-starchus, non quod podcov stare non posset( ut videripossit ex Apollonii lex. p. 840), sed quod eo locoφράσαι significantius visum, ut Aristonicus docet: ὅτιΖηνόδοτος γράφει φράσον · μᾶλλον δὲ τὸ φράσαι ἁρμόζει.Nec 9, 142 αὐτὸς νῦν προκάλεσσαι ἰὼν καὶ πέφρασεμῦθον, ubi annotatur οὔτε Αρίσταρχος οὔτε Ζηνόδοτοςοὔτε ᾿Αριστοφάνης ἐπίστανται τοῦτον τὸν στίχον, vocabulisignificatio absona visa, sed haud dubie aberat versusin melioribus Mss. Nam( ne de Aristophane dicam)Zenodotus certe ad vim vocis ne attenderat quidem.Non possum in hac re aliter iudicare nec cum Ni-tzshio sentire.