285

λεύς, ὃς καὶ Τρῶα ῥίπτει που ᾿Αλαστορίδην ὁμώνυμοντῷ ἐθνικῷ Τρωί.

Talia sunt Bοιωτός, in quem sunt Demosthe-nis orationes, ᾿Αργεῖος Eccles. 202. Xen. h. Graec.VII, 1, 33. VII, 4, 14. Δελφός Andoc. myst. 132.Ἠλεῖος, ᾿Αχαιός, Τυρσηνός( Sybarita) Iambl. vit. Pyth.526. Δωριεύς, Harpocr. Ath. 412. f. ᾿Αβυδηνός( te-stimonia ap. Ebert. dissert. Sic. p. 149). Θυμβραῖος( Hom.), Υρκανός, Suid. s. v. et s. Πτολεμαῖος ὁ βασ.Θετταλός*). Et, ut hoc addam, eodem modo adiectiva,᾿Αττικός, Καρικός Euseb. h. eccl. VI, 12. ᾿Αχαϊκός,Ολυμπικός, alia de quibus vide Sturz. de nom. p. 26sqq. Eadem pertinebit Φαρικός, Sch. Nic. 395, quodibi haud dubie nomen proprium est; in quo error est

Hemsterhusii ad Luc. Nigr. 36**).scribuntur nisi doctorum commento.

Nunquam aliter

100

Vide quae infradicemus de propriis in ικός. Ex gentilibus solum ex-cipiendum erit ᾿Αθήναιος( Herod. Sch. N, 791. Arcad.43, 14), quo nomine plurimos invenimus. Sed viden-dum, ne de hoc vocabulo recte iudicaverit Plut. def.or. 21 καὶ γὰρ ἡμῶν ὁ μέν τίς ἐστι Δίϊος, ὁ δὲ ᾿Αθη-ναῖος( 1. ήναιος), ὁ δὲ ᾿Απολλώνιος ἢ Διονύσιος ἢ

-

Ἑρμαῖος. Is igitur ᾿Αθήναιος ducit a Deae nomine.Hoc si ita est, accommodavit se ad Ἕρμαιος, Ἥραιος( ν.Herod. Arcad. p. 43, 8. Eust. 1562). Sin quis opponatplurisyllaba ex hoc genere, Ιστιαῖος, Ἑκαταῖος( quam-quam neutrum' illi ab omni parte simile est) properi-

*) Ih alia accentus traiectio iam propter regulam supra positamcadere non potest ut Ιων,« Αίγυς( Eust. 96), Καρύστιος Pergamenus( Ath.), Αἰγύπτιος Euseb. h. eccl. II, 21. Βοιώτιος. Οπούντιος Arist.Αν. 1295. Συρακούσιος ib. 1298.

**) ᾿Αχαϊκός, quod Sturzius habet ex Corinth. 16. 17, notavipraeterea ex Theodoret. ther. 919.