284

κὸς τεχθέντα τὸν παῖδα Τεῦκρον ἐκάλεσαν προαναπέμ-ψαντες τὸν τόνον καὶ ποιήσαντες κύριον. Τευκροί γὰροἱ Τρῶες ἀπὸ τοῦ βασιλεύοντος αὐτῶν Τεύκρου. Εust.1967, 34 καὶ Τεῦκρος μὲν κύριον, Τευκρὸς δὲ ἐθνικόν.Item Herod. Arcad. p. 74.( Εt Γραικός p. 50).Praeterea Δαναός quidem dictus ex regula, sed-- Δανάη.

-

Pergimus hinc ad id quod proximum est. Scili-cet non conditores tantum ab urbibus terrisque nominahabent; sed constat haud raro Graecos pueris eius-modi nomina imposuisse: propter varias causas. Schol.Aristid. 515, 24 υἱοὺς δὲ ἔσχεν ἕξ( Cimon) ὧν τοὺς μὲντρεῖς ἀπὸ ἐθνῶν ὧν προὐξένησεν ὠνόμασε Λακεδαιμό-νιον, Ἠλεῖον, Θετταλόν*). Cf. Athen. 439. f. de An-tiocho magno: ἠράσθη παρθένου Χαλκιδικῆςκαὶ τοὺς γάμους συντελῶν ἐν τῇ Χαλκίδι αὐτόϑι διέτριψετὸν χειμῶνα... ἔθετο δὲ καὶ τῇ παιδὶ ὄνομα Εὔβοιαν.Nunc primum de iis quaerimus, quae ethnica sunt,valeatne eadem lex quae in conditorum nominibus va-lebat. Eandem valere nec nomen proprium a gentilidifferre respondet Eust. p. 325, 40 ad B, 701 τὸν δ᾽ἔκτανε Δάρδανος ἀνήρ. ἡγοῦν Δάρδανον ἄνδρα, ὡς ἐξ-ῥέθη, νοήσει τις ἀορίστως κατὰ ἐθνικὸν εἶδος ἤ ὀνοματι-κῶς τουτέστι κατὰ κύριον ὄνομα ὁμώνυμον τῷ ἐθνικῷὥσπερ καὶ ᾿Αχαιός κατὰ τὸν αὐτὸν Πορφύριον τραγῳδίαςποιητὴς Ἐρετριεύς ὁμώνυμος τῷ ἐθνικῷ. καὶ Λίβυςὁμοίως ὁ Λυσάνδρου ἀδελφός. καὶ Ἐπειός ὁ τέκτων τοῦδουρείου ἵππου κατὰ ὁμωνυμίαν τοῦ ἐθνικοῦ. καὶ Σκύ-ϑης ὁ ᾿Ακαδημαϊκὸς σοφὸς κατὰ φωνὴν ἐθνικὴν καὶ Μαί-ων Αιμονίδης ὁμωνύμως τῷ Λυδικῷ ἐθνικῷ Μαίονι. οὕτως οὖν καὶ Δάρδανος εἴη ἂν κύριον, ὃς ἀνεῖλε Πρωτεσί-λαον ὥσπερ κύριον καὶ ὁ Δάρδανος, ὃν ἀνελεῖ ὁ ᾿Αχιλ-

—

*) Paulo aliter de Lacedaemone( sic ibi dicitur) p. 518, 20, ne-que tamen ita ut repugnet.