Dissertatio IV.

De prosodia.

C. I.

De accentibus.

257

§. 1. Veterum grammaticorum merita si quis recteaestimare vult, is prae aliis multis hoc unum secumreputet, quantis laboribus quantoque acumine opusfuerit ad libros accentuum notis distinguendos. Quilabor si in orationibus aut incepisset aut substitisset,fortasse industria sola adhibenda erat, quippe cum inplerisque regula accentus ex doctiorum Graecorum,rhetorum philosophorumque tum maxime disputantiumore peti potuisset. Sed cum in Homero aliisque poe-tis potissimum haec opera versaretur, qui ignotis acvel iam diu intermortuis vel hoc et illo Graeciae an-gulo reconditis vocabulis referti essent, nisi et doctrinaet subtilitas et nativus quidam veri falsique sensus ac-cederet, omnis labor vanus vagusque erat. Quamquamvel vulgarium vocabulorum accentus saepe non nisiassidua observatione constitit. E. g. neonoce, notionemimperativi flagitans, in Homericis offertur; quo accentunotabis? Sed quidquid in hac re ab Alexandrinis prae-

17