166

Dissertatio III.

De explicatione poetae quatenus pendet ascientia antiquitatis Homericae.

illa

Tot vocabulorum usu Homerico accuratissime cognitoquasi instrumentum sibi paraverat grammaticus excel-lentissimus et ad crisin exercendam et ad antiquitatemHomericam pernoscendam, quae scientiaarctissime coniuncta et connexa est. Praeterea cumeandem quam iam cognovimus afferret observandi di-ligentiam et subtilitatem iisdemque rationibus innitere-tur, ut et fabulas et terrae coelique descriptionem etartem poetae non nisi ex ipso unoque Homero expe-diret, hanc quoque rem cessisse optime vel incognitacaussa concedemus. Hinc allegoricae interpretationiobstitit( v. Wolf. p. CLXV.), fabularum enarrationemab omni temporum confusione vindicavit, nec in regio-num nec in coeli cognitione plus tribuit poetae quamcarmina praestant, denique quidquid de cultu victuqueillorum hominum scire necesse est, maxime ea undeplurima pendent, quae iterum iterumque recurrunt, exipsis poematis summa cum assiduitate eruit. Primumhoc duce coelum lustremus et Divos, dein ad hominesatque in hunc orbem descendamus.