165

δαίς, δαίνυσθαι, δαιτυμών( 4, 63. 489. Γ, 232*) adpisces aliasque bestias transfert, quod in hoc carminecum multa ad similitudinem vitae hominum depinxeritnonnunquam iucundae parodiae speciem habet, ut cumcancer εἰλαπινάζει δαῖκα φίλην 4, 177( cf. Γ, 219),quamquam dubitari potest an in eligendo vocabulo hoccarminis auctor cogitaverit**). Δαιτρεύειν his est la-niare( v. Schneiderum) Hal. B, 294. 606.( h. 1. med)..Cyneg. B, 247. 263. Item Nonno. V, 363 ἀμφιπαγεῖςὀνύχεσσιν ἀφειδέσι λυσσάδες ἄρκτοι νεβροφανῆ χαροποῖ-σιν ἐδαιτρεύσαντο γενείοις.

*) Nonnus aquilam Promethei dicit ἥπατος ἡβώωντα ἀφειδέα δαι-τυμονῆς Ι, 574.

**) In transferendis vocabulis ab hominibus ad bestias mirusaliquoties auctor Cynegeticorum. De equis loquitur 4, 245 πει-ρῶτο σχέτλιος ἀνὴρ μητέρα παιδὸς ἑοῖο παρ᾽ ἀγκοίνῃσι βαλέσθαι.Item 255 καὶ τετέλεστο ξεῖνος, ἀπόπτυστος θάλαμος, στυγερώτατος ἵπωποις. B, 201 Cervus φεύγουσαν μάρπτει δὲ καὶ ἀγκὺς ἔχει παράκοιτιν. Hal. 4, 692 σκύμνους ἀγκὰς ἔχουσι( de phoca).