293

admonet proprium ad distinguendum scribi Aiolos,( 631, 30. 1681.) cogitat non de ventorum deo sed deSisyphi et Crethei patre, qui plane cum adiectivo nil com-mune habet sed cum gente Aeolorum( v. Odofr. Mül-ler. prol. myth. 292). Nec Ayaviy libenter admittunt.,, Accentum retraxi, non exspectato librorum assensuJacobs ad Philostr. imag. XVIII( p. 31, 13). Atta-men defensorem nacta Hermannum Bacch. 1141, Ayavnaccentu in media syllaba scribitur apud Nonnum, apudTheocritum carm XXVI, apud Oppianum Cyneg. IV,239. 292. Sic etiam Danai filia apud Apollodorum,apud quem haec nostra Ayavý scribitur, ut in AldinaEuripidis et saepe alibi*): vide quem Elmsleii Bac-charum editor Lipsiensis ad v. 229 citavit Jacobsiumad Anthol. Pal. vol. III p. 809. Eodem modo NereisAyavý apud Homerum Iliad., 42 et apud Eustathiumnihil adnotantibus scholiastis, et apud Hesiodum Theog.246. Sed Ayaún probare videtur Arcadius, qui p. 103,9 ita scribit: τὰ εἰς η καθαρὸν μονογενῆ οὐ πολλὰ βα-ρύνεται, Δανάη. Αγαυή ὀξύνεται ἐπιθετικὸν ὄν“.rat vir praestantissimus: hoc dicit Herodianus( nonArcadius, cui ea tantum debentur in hoc libro quaenon dicuntur): Ayavý oxytonos scribitur cum proprieadiectivum sit( quod in 4aván e. g. non cadit). Demasculine Αγανός idem praescribit p. 45, 15 ἀγανός καὶτὸ κύριον καὶ τὸ ἐπίθετον. Cf, Ω, 251 Δηΐφοβόν τεκαὶ Ἱππόϑοον καὶ Δῖον ἀγαυόν, quod Aristarchus no-taverat„ ὅτι ἄδηλον πότερόν ἐστι τὸ κύριον ὁ δῖος ἢ ὁayavós". Abydenus quidam Ayavós Demosth. contr.Aristocr.§. 202. Ubi annotatum: ,, ayavov 2".- De-,nique Glycera omnem suavitatem repetit. Herod. Arcad.

Er-

*) v. Hesiod. Theog. 976.( schol. 246. parox.) Schol. Pind. Pyth.III, 173. 01. II, 40. Multi ap. Diod. IV, 2.