5

I

S

rianum frequentissima.' Axéorns( v. Steph. s.Ακέστη). Οξύντης( Paus. II, 15, 7). Cf. Αμύντας. Νική-ans( Suid. s. v. Eust. p. 156). Dikiras(? Suid. ib.).Sed frater Penelopes ap. Eust. 1773 est Avanths.Hic commemorabo qulaxós Dúlaxos, Herod. Arcad.51, 8 et ad II, 2, 566. Ut ab his verbalibus ad rea-lia veniamus, in iis quae mutant accentum referendumΦέλλος, quod certum ex Herod. περ. μον. λ. p. 11, 24.Χίτων Herod. ap. Steph. B. s. Βιστωνία. Κάρπος( v.Et. M. 492, 20). Dóquos scribitur Herodot. VII, 182.

-

301

COND

Videamus aliorum farraginem, quorum accentus te-stimoniis grammaticorum non praestatur, sed ex libriscognoscendus est. Nam in hac brevitate excerptorumne talia quidem ab omni parte certa testimonia sunt,quale est E. M. 219, 46 σκινδαψός ὀργάνου ὄνομα καὶxúgiov.Inter antiquissi-

Scribitur sic Phot. 152.

mas Musas est 4οιδή et᾽Αρχή: inter Telchinas Χρυσόςet Xalzós( Eust. p. 171*). Xovoós Arist. Vesp. 1251;Asoc heros eponymos Atheniensium Paus. I, 15, 2.Naos Eumolpi pronepos bis ap. Paus. VIII, 14, 8( editores nunc correxerunt scilicet Néos), Adrasti equusKatoos Paus. VIII, 25, 5. Ilagévos Diod. V, 62.Olovós Diodor. IV, 33. Pind. Ol. X, 76. BoleósAth. 22. c. Eust. 1602, 20. Ixus Ath. 346. e.( cf.301. e) Eust. 1720, 30. Kogudallós Herodot. VII, 214.Qalhós Ath. 582. f. 587. a. Lysias de Aristophbon. p. 648 R.(§. 46 Be.); qui inter epigrammatariospoeta est, in eo variant, partim Oalhou partim Oállovexhibentes, partim, quod depravatum ex Oaklov, a-

20

*) In his possit aliquis dicere tam expressam esse allegoriamut eam ob causam accentus non mutatus sit. Mihi precaria excu-satio videtur. Etenim saepissime videmus in talibus satis habuisseGraecos notionem, quam radix habet, adsumsisse, reliquam voc.formam ad quamcunque analogiam applicare.