339

cepto„ ὡς οὐ δεῖ τὰ σχετλιαστικὰ τῶν ἐπιῤῥημάτων καὶεὐκτικά, οἷον οὐδὲ τὰ βακχικὰ( h. e. interiectiones om-nes Dion. gr. p. 642) ὑπὸ τὴν ἔντεχνον ἀκολουθίανἄγειν“. Hoc ut hoc loco in adspiratione adhibuit sicalibi in constituendo accentu. Etym. M. s. ἰώ. εἶτατὸ ὦ περισπᾶται, τὸ δὲ ἰύ ὀξύνεται ἀλλὰ σχετλια-στικὸν καὶ βακχευτικὸν οὐχ ὑποπίπτει ἀναλογίᾳ. Arcad.p. 183 τὰ εἰς οι καὶ εἰς αι σχετλιαστικὰ παραλόγως πε-ρισπῶνται. Manavit hoc ad Grammaticos Latinos.Priscian de acc. fin. ,, Interiectio nullam regulam re-tinet, tamen in fine vel in medio acuitur, ut papae,evax". Id. Inst. gramm. XV, c. 7. ,, Optime tamen deaccentibus eorum docuit Donatus quod non sunt certi.Quippe cum et abscondita voce, id est non plane ex-pressa, proferantur, et pro affectus commoti qualitateconfundantur in eis accentus". Intelligenter haec dicifacile concedimus quippe qui vel Απολλον*) et δέσποταillum suum abnormem accentum homunculis poten-tiorum vel opem implorantibus vel saevitiam per-horrescentibus deberi arbitramur( cf. Buttm. gr. p.179). Quare aspirationem quoque in illis ,, naturalitereffutitiis", ut scite a Varrone vocantur,( de ling. lat.VII, 5 p. 369) commoto perturbatoque animo debitamsaepe regulis exemtam esse consentaneum est. cf. Pris-cian I c. 5 p. 25 Kr. de aha et vaha. Apul. de not.aspirat. de ha§. 10, de hei§. 14, de hem§. 16, deheus et heu§. 20. Eustath. p. 855, 19 ἰστέον δὲ ὅτιεὕρηται παρὰ τοῖς παλαιοῖς τὸ ὦ καὶ μετὰ δασέως πνεύ-ματος καὶ ὀξείας προφερόμενον. καὶ κεῖται ἐν ἐπιλογῇλέξεων ἀρχαίᾳ, ὅτι ἅ ἅ δασυνθὲν γέλωτα δηλοῖ. cf. Sui-dam, qui docet ἁ θαυμαστικὸν etiam aspirari. Quaeomnia cum vernaculo sermone mirifice conspirant.

GRON

--

*)" Απόλλον ἔφη ἀναβοήσας καὶ θεοί Heliod. Aethiop. II, 93.

22*

-