362

pereunt quae fortasse alio tempore probabuntur. Modone in iis, quae natura sua minus certa sunt, tenax etobstinatus sit. Hoc vero vitium in Aristarchum mi-nime cadit. Id primum ostendit eius fluctuatio quibus-dam in locis, ubi non nisi diu meditatus certioremsententiam pronuntiavit, partim severiorem ut K, 398,ubi primum punctis appositis quam res dubitabilis es-set indicavit, postea aut exemit( sic unus illo loco te-statur Nemesio, qui tamen imprudenter videtur voca-bulo Saile abusus esse pro eo quod apud Ammoniuminvenerat e oa vel simili) aut obelo notavit( quodtestantur Didymus, ad eundem ille Ammonium re-currens, et Aristonicus). Partim meditatio duxit eumad leniorem sententiam, ut I, 613( sch. V) ἐν τῇ ἑτέρᾳτῶν ᾿Αριστάρχου οὐκ ἐφέρετο καθάπαξ · ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳἄλογος( 1. ὀβελὸς) αὐτῷ παρέκειτο. Τ, 365 ἀθετοῦνταιστίχοι τέσσαρες · γελοῖον γὰρ τὸ βρυχᾶσθαι τὸν ᾿Αχιλλέα,ἥ τε συνέπεια οὐδὲν ζητεῖ διαγραφέντων αὐτῶν · ὁ δὲΣιδώνιος ἠθετηκέναι μὲν τὸ πρῶτόν φησιν αὐτῶν τοὺςἀριθμούς( 1. αὐτοὺς τὸν ᾿Αρίσταρχον), ὕστερον δὲ περιε-λεῖν τοὺς ὀβελοὺς ποιητικὸν νομίσαντας( 1. τα) τὸ τοι-οῦτο. ὁ μέντοι ᾿Αμμώνιος ἐν τῷ περὶ τῆς ἐπεκδοθείσηςδιορθώσεως οὐδὲν τοιοῦτο λέγει*). Deinde in quibus-dam liberum reliquit iudicium, ut e, 337 Αρίσταρχοςπερὶ μὲν τῆς ἀθετήσεως διστάζει, cet; admonuit etiamsi quis retinere mallet quo modo tueri posset.Γ, 144 οὐκ οἴη( Helena), ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύοἕποντο,

Sic

-

Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ Κλυμένη τε βοῶπις.εἰ μὲν τὴν Θησέως λέγει μητέρα, ἀϋετητέον. ἀπίθανον

*) Hoc ideo factum erat( ne quis haec sibi obstare putet,) quodillam novam sententiam Aristarchus post alteram demum emissameditionem in schola exponere coeperat.