361

qui ipsi a solita poetae alacritate et virtute discreparevidebantur, obelo notavit, id fecit quod unum criticofacere convenit. Falsa opinio est, artem criticam om-nino a singulorum iudicio nusquam pendere debere: de-bet quia non aliter potest: non aliter potest in hac arte,cum nusquam possit in rebus humanis. Zenodotus quieiusmodi versus vel calidius ex textu eiecit vel muta-vit audacter egit; Aristarchus relinquens*) et signoaliquo sibi non probari indicans non egit audacter,imo non poterat aliter nisi negligentiae crimen susti-nere vellet. Illud exemplum nobis imitandum est.Aristophanes et Aristarchus non ,, in elegantiorum ho-minum usum" editiones suas parabant, sed scholaeatque extra scholam nemini. Schola vero, quae discerevult, nec male interpositis versibus carere potest, undeplurima discendi materia( nisi forte uno alterove veltestimoniis suspecto vel extra modum inepto**), necmalis textibus innutriri decet, quare commode in mar-gine appositis notis admonetur, et in omnibus singulisscire interest ubi magistro dubitatio orta, etiamsi talissit ut aliquid contra afferri possit. Sic et usibus scho-lae satis fit et ei quae criticum decet diligentiae nec

*) Ne ibi quidem mutavit Ar. ubi si yersum exemeris sententiaeconnexus tollitur. Exemplum est, 31. Sc. ubi versus spuriosesse pronuntiamus ibi non continuo dicimus nullos fuisse sed

non hos.

**) Hos commemoravit in commentariis. I, 140 de dinh öriἔνιοι ὑποτάσσουσι στίχον„ τὴν γὰρ ἐπ᾿ αὖτις ἐγὼ δώσω ξανθῷ Με-νελάῳ“, εὐήθως πάνυ. Ι. 159 φησὶν ὁ ᾿Αρίσταρχος ὅτι ἔνιοι ὑποτάσ-σουσι τούτῳ οὕνεκ ἐπεί κε λάβῃσι πέλως ἔχει οὐδ᾽ ἀνίησιν.“ οὐκεἶναι δὲ ἀναγκαῖον. Ν, 803 ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος ὑποτάσσει λίηνγάρ σφι πᾶσιν ἐκέκριτο θάρσεϊ πολλῷ“. τοῦτο δὲ ἐπὶ τῶν προκειμένων δηλοῦται, καὶ ὁ ᾿Αρίσταρχος περὶ τοῦ στίχου οὕτως λέγει, ὅτι ἐντοῖς Ζηνοδοτείοις ἐφέρετο.