381

Ergo hoc in tertia persona sing. et plur. praes.frequentissimum. Rarius in reliquis. In secunila per-sona vix huc referendi erunt a, 126

Afiwtvofi ij fialcc ftot, doy.eetg nenvvfi&vQS eivai'toLov yaQ xai naTQog.B, 201

o% aeo apsQTEQol eIoi, av d* unioXeuog xui uvaXxtg.o, 533

vfieztQOV (5' ovx eoti yevog fiaoi).£VTSQOv aXXoev dqfiq) H&oxrjs, dXX 1 vfteig y.uQreQoL ctlel.

Nara haec excusationera habent a praecedente verbo

etj.d. Sed hoc:

aucpoTeQio yctQ atpcoi WfiXet vecpeX)]yeQeva Zevg,dftcpco <)'' alyja]Tu' Toye Si) v.ai Ydftev drtavteg.

Saepius oinissum eoTE post baot. EvQVftcr/ jjde xat aX-

Xoi baot ftv)]g~]Qeg dyavoL /?, 209. d?S c.ye tyaiqxiov fit]-

TaQftoveg baaoi uqiotoi 250. —

'Eoftev puto suppleri voluit poeta /, 225 "/cuq AviXevlduaoc ftev eto>]g ovx enidevelg

rjftsv evi y.Xioti] Ayaueftvovog ^Aineidao

3o\ y 1 n * 2 ~

?]de xai e>'ih«le vvv.Quo loco nec rjftev placet, quod nonnulii habebant, necAristarcheum erctdevet (vel potius emdevrj) *). Etenim pa-tet etiainsi non propendebat Homeri sermo ad omit-tendum verbuiu substantivum exceptis formis eaiL eteioi, tainen non ita constrictum fuisse poetam quin siquando commodum esset et per sententiam ainbiguitasdevitaretur (nam hoc nisi ita est auditor non ferturnisi ad tertiam personam supplendam) aliis quoque for-mis carere posset. Sic coniunctivus fj eius animo ob-

*) N, 62-2 Tnaieg VTTCQtfCaXnt, deivrjs axoQrprbi avTr)g\aXX>]g uiv Iwpjjg ts v.a\ ata/eog oix tmdeveTg,rjv £ui liaprjaaaS-i v.av.aC y.iiveg.Nihil supplendum; imdeveTg Vocativus est.