88

corum ? In quse quidem comitia cum essenfc intenti prope om-nes horaines, adeo nihil tarnen fuit emendatum in iis, ut etiamilli, qui praeter vim et auctoritatem human am ad disputa-tiones nihil adferunt, initio statim profite rentur, se non de-crevisse quicquam velle immutare vel statuere aliter, quamhactenus in regno pontificio fuisset observatum. Haue vocemtarn absurdam et duram adeoqne tristem et plenam despera-tionis protulerunt ibi theologi et jurisperiti vestri. Si praetermandatum vestrum et sua quadam sponte, dolendum est saue,tan tum illis in re tarn ardua privatim licere. Sin autem vestrojiissu, videtis ipsi quautopere factum istud vestrnrn degeuera-rit ab illa generositate animi et prudentia, quam ostendistis,quo tempore et abusus illos intolerabiles, numero centum,petiistis aboleri, et simul pontificis legato respondebatis, nihilvos in Lutherum posse gravius deceruere, ideo quod vitia illemulta, qua? non possint dissimulari, crederetur detexisse. Re-petite, quaeso, memoriam ejus temporis, et videte quam fueritillustris haec vestra confessio. Manebit illa semper litterarumimpressa monumentis, nec ulla vetustas eam delebit. Videtepropiusque cousiderate, qusenam sint illa, quse tum cupiebatisa pontifice vel corrigi vel in Universum aboleri. Si diligenterinspiciantur, comperietis illa mauasse ex eorum officina, quospulcherrime depingens et pra)nuntians ille veri monstratorspiritus ait exercitatissimos esse in omni genere rapinas, habereoculos libidinis et avaritise testes, ac in errorem adduetos ho-mines devorare. Cur enitn emendari voluistis ea vel prorsusabrogari, nisi quod callide, insi[F iiijjdiose et avare a Ro-manensibus exeogitata vestras et populorum vestrorum facul-tates exhaurirent, ac nimis magua Servitute vos constringe-rent? Nonne fuit haec causa vestra? querelae? Fuit sane. Cumautem ea primus omnium indicarit Lutherus, quemadmodum

*

schwernüs, an in (den Endchrist) thün langen , mit fleissigerbitt, die selben abzustellen. Acht jär darnach, zu Augspurg,da Keiserliche Maiestat [58] selbs mit allen Stenden des lieichs,in grosser mercklicher anzal erschinnen, auff welche beikunfftund versamlung yederman sich höchlich vertröstet, der hoff-nung, es solte etwas erörtert werden: als es zür handlung