132
virtute et animi pra3stantia et dexteritate multum hercle de-geueravimus, ut de felicitate nihil dicam, quam nemo praastarepotest. Bellum certe suscipi debet pacis obtinendae et confir-maiidaD causa. Nostra vero bella sunt immortalia, seritur aliudex alio, neque dubium est, quin et hajc sit illustris quajdamirsB divinaj significatio et nota, qui requiem ac veluti portumex Iiis tantis malia nulluni ostendit. Frequentissiinos agiinusconventus, adeo quidem, ut apud exteros in proverbium etjocum venerint Germanorum comitia. Conciliis et deliberationi-bus in minima etiam hominum societate et aggregatione opusesse, nemo nescit, verum, sicut male adfectum corpus , reite-ratis ac stepe repetitis carere non potest medicamentis, itaquoque reipublicte non bene coustitutas signum est, in qua deiisdem rebus toties frustra consulatur et decernitur. Fcedusper omnem Germaniam, et quam late imperium patet, unicnmesse debebat, tojtius reipublicse spectans incolumitatem. Nuncvero plurima sunt separatim et inter singulos, quod est ma-ximum dubio procul et alienationis animorum et diffidentiajet futurse dissipationis argumentum. Et quo veriora ista sunt,quoque magis patent plurimorum sensibus, eo miseriorem essecondicionem nostram judicare debemus, qui tarn longe distamusab eo , quem et optimum et laudatissimum et in primis ex-
*
laster auf sich hetten) sie dermassen, Got den Herrn onge-zweifelt gegen sich erwecken und reitzen, das wo sie es möch-ten bedencken , und nicht so hefftig verblendt wären , inenbillich darob grausamen solt, Denn es ist ja mehr dann gwiß,das Got der Rechtfertig, solch onschuldig blüt, so sie ver-giessen , widerumb von inen fordern wirdt. Und onmöglichist, das es umb sie, und iren an hang, endtlich wol stehenmög. Gegen den gemeynen der Christenheyt feind, den Türckeu,ist man hefftig verbittert, wie [80] billich. Aber es ist nitzu vermuten, noch zu hoffen, das man glückselig gegen inenetwas werd außfären , so lang wir mit demjhenigen gegeninen streiten, und zu fehl aufziehen, der Gotis nam und ehr,nicht kleynere, ja grössere schmach und laster antliüt, danneben der ander, wie oben guügsam ercläret ist. Und woglück da sein solt (wie uns dann die schritt vertröstet) will