De Anima,

ObjeBio III. Transeat, Magnetifmum in fe habere aliqvidccelefte, feu Virtutem aliqvam cceleftem ei ineflej nullacenustatneneadem fublunaribus aliis eft tribuenda. Et qvidem et-iam ipfeMagnes trahituraPoloccelefti, nonvel ex Virtute fi-bi propria infita. Sed Refpondctur: Qvid hoc aliud eft,qvam ne-gareMagnetifmum extravel prasterMagnetifmum dari? Nam(i univerlaliter omnium SublunariumInfluentiam ad invicem,vocemus Magnetifmum:eamqveoccultamCoaptationem,qvaabfens in abfensper Influxum agit, five id fiac trahendo, fiveimpellendo,Etymidefedu Magnetifmum nuncupemus, fi, in-qvam, fic loqvamur univerfaliter j cumaliterha^c vocare nonfciamus. Certe qvi negat extra Magnctifmum dari Vim influen-tialem Sublunarium,ad invicem,& darifibi Inftantiam exad-verfopofcit, is Abfurdum rcqvirit apert&, nempe Magnetis-tnumextra Magnetifmum,nefcitqve,qvidneget autpetat. Ex-emplaenim fa&i ipfius evidentis, Magnetifmiin fublunaribusexiftentis,§. antecedente fuflkientia attulimus, qvafi Adver-farius non credit,experiatur & verum inveniet* fi vero credit,curnegat apertam Experientiam? Nonne idem convincunt qvo-tidie Exempla Vitis& Hordei, qvsflorentia movent diffitiffi-mum Vinum & Cerevifiam, nec id poteft naturaliter adfcribiAftris,autDaemoni,aut Miraculo continuo. Qyod veroMa-gnes trahatura Polo, & non Virtute propria infita moveatur,eft falfiflimum , prout demonftrat ad oculum Helmont. lococit. n-45.& feq.per varias Experientias, Mathematicas& Me-chanicas. Ex qvibus Remonftrationibus conftat, qvod in Ma-gnetefit Virtusinfluentialis, qvascicra refpeclum Propinqvita-tisObje&i, Cceleftium moredibereadPolum usqve fertur,cumfitfpontanea Magnetis ad Polum Eradiatio. Itaqve fi unicaVirtusnaturalisjam anobisrepertaeft, inSublunaribus ad Ob-jeclum diftans longiflime diradians (:fcilicet in Magnete adPolum, per tot millena Milliaria opcrans:) qvas Diabolo ne-

Sf 3 ( qvaqvam