dc cvangelio Matthan. 247

mes individuus. (3} Relatum legimus in fcriptisPatrwn» quod ad tempusin^i^evangeliumprxdicaverit, & deinde in Macedoniam tk/Etbio-piam profeftus, gentes ad fldem in Chriftumperduxerit. (4) Demorteejusnil certi conftat,HERACLEON tefte CLEMENTE Alexandri-no Strom. L. IV. p. m <; 02. in eu fuit fententia,Matthaeum morte naturali obiifTe, alii autem per-hibent, quodmartyriumfubierit, quamvisnonconveniant, quo loco id acciderit. (4) Stiloutitur mediocri, plano, puro &lenitate quadamsequabili profluente. (f) DuaslongiOimascon-ciones a Jefu Chrifto in principio&finernini-fterii fui habitas refert, quod non fme magnoconfilio eft fadum. (6) In recitandis concio-nibus Chrifti, & doclrina de moribuslongefu-fior diiigentiorque eft Marco & Luca, acplurahabet miracula & facla Jefu, quam Marcus &Johannes,pauciora autem ac Lucas. (7) Omniumconfenfu primus evangeliumliteris confignavit.

III. Objectvm scriptionis. Illi, inquorum ufum Matthaeusevangeliumfuumfcripfit,funt generatim omnes, prsecipue vero Judaei, vid.ORIGENEM apud EVSEBIVM H. E. L. VI.c. XXV. propterea quoque Hla potilhmum argu-menta adhibet, quaeapud Judaeosdemonftrationisinftar erant, & quibus optime convinci poterant.

IV. Lingva originalis. Scriptum eft aMatthceo lingva non hebraica f fyro-chaldaica,fedgnzca. Nam Matthaeus in ufum Judaeorum in &extra Judaeam degentium, ac gentium ad Chriftumconverfarum evangeliumfuum exaravit, fine du-bio ea lingva, quasinuniverfumiisnotafuit, talemautem tunc temporis graecamfuifle, fupraP. II. N.VIII. p. 194. demonftratum dedimus. Hebraica no-

mina