de epiftola ad Hebracos. 335

ab ipfo Chrifto immediate ad evangelium pradi-candum vocatus fueric. Gal. I. n. i £ Aliiputant,Pauium loqui non de doclrina accepta, fed confir-mataper miracula apoftolorum.Objicitur quoque dfferentia ftih, athaecnonevin-cit, Paulum non erte auclorem, namipfae epiftolcePauli, quae exftant, non eddem fluunt ftilo, e. g.I. & II. ad Corinthios & epiftola ad Ephefios, &quis nefcit, unius ejusdemque hominis ftilum va-riis temporibus varium eife, quod cum ex aliiscaufis, tum vero praecipue ex argumenti, quodtraclatur, varietate accidere lblet? Hinc quoqueiila, quam deprehendimus in Threnis &prophe-tiajeremiae, diverfitas. Immo objicitur, quodhaec epiftola nomen Pauli ut reliquae, non pra?fi-xum habcat, atquamvisPaulus foleat nomenfuumpraeponere,nufpiam tamen illud fignum epiftolarumfuarum facit, ficut claufulam iliam 2 TheiT III. 17.

II. AvctorITAs. Illa cftcanonica, nam(i)nul-lum huic epiftolae aucloritatis canonicae deeft argu-mentum (2) A Paulo fcripta eft vid. N. I.graeca ecclefia femper pro canonica agnita eft. vid.P II. N. IV. p.187-193.

In ecclefia quidem latina quidam aucloritatem cano-nicamhujusepiftolaein dubium vocarunt,(vid.EV-SEBIVM H.EL.IH.cIII.)&quidem propterftili fer-monisqiie differentiam , tefte HIE RONYMO cat.

fcript. ecclef. T I.Opp.p.m. 122. ocquiaputarunt,quod Novatianis faveat. c VI. X. 16.29.vid.P. II NIV.p.190. At aliamfententiam prifctceccle-

Ji<s Romanne inhaefiue, dubioferecaret, nam CLE-MENS Romanus, apoftolis coaevus, in epiftola adCorinthios fententias quasdam ad verbum ex hacepiftola fumfit, tefte EVSEBIO H. E. L. III. c.XXVIII. & verfio hujusepiftokeexftatin verfione

Z 3 antiqua