Ee das der mensch anff erden künipt,
Das plcibt ym allcs vnzcrtrümpt:
Weyb, kint, gluck und er,
Hoch stent, schon Z) vnd gut gcpcr,
Wie arm cr ist vnd so eilend,
Vnd wer bore nidcn zu vricnd,
Vnd wer das sein dort oben zu Westen,
Noch würd es jm alssampt zu lcsien,
Hat ym das got versehen zu hagt; 4)
Hct jm alwclt gantz ab gesagt.
Das selbig mensch müst yc das haben,
Vnd wer es in ncwn maucr vergraben.
IV.
wie sich einer sein weip lest narren.
Äil manicher wil alwelt an plcrrn,Vnd sein doch gegen ircn wcybcn narrn.Was manicher ein Wochen gewincn kan,Das wiert jm fein weyb ein fcyrtag an: r)Vnd was er vber jar kan erlauffen,Vmb das muß cr jr cleider kanffcn;Vnd tct gern alles das cr svlt,Noch iß ym weder trew noch holt:Vnd was jr ka.<' dcrnebcn werden;Vnd solt sie das gantz Haus vmbkcrdcn,Das ist verfressen, vertrunken vnd verhütt,Wie gern der man verfielt den furt. «)
Er
Z) Schönheit.
4) vermuthlich so viel, als: zum Behag, zu seinemBesten und Wohlgefallen.
IV. i) d. i. das legt ihm sein Weib an einem Feyertage an.s) So gern der Mann es ihr auch wehrte.