45

quae nihil aliud sunt, nisi formae ideavum, qua-tenus hae ut modi cogitandi absque rclationead obiecturn considerantur, format; porro harum,quas de rerum singularium ideis habet idea-rum, ideas tertias format, et sic in infinitum. 27 23 )

20) Eth. II. Prop. 9 Coroll. Dem. Quicquid in obieetocuiuscunque idea rontingit, cius datur in Deo idea, nonquatenus infinitus est, sed quatcnus alia rci singulavisidea affectus consideratur. Scd ordo et connexio idea-rum idein est ac ordo et connexio rerum, erit ergo co-gnitio eius, quod in singulari aliquo obiecto contingit, inDeo quatenus tantum eiusdcm obiccti liabct ideam.

27) Eth. II. Prop. 20. Mentis liumanae datur ctiam in Deoidca sive cognitio, quae in Deo eodem modo scquitur, etad Dcuiu eodem modo refertur, ac idea sivc cognitiocorporis humani. D e m. Cogitatio attributuin Dci cst,adeoque tam eius, quam omriium cius affectionuiu, ct con-sequentcr mentis humanac debet nccessario in Dco dariidea. Deinde Iiaec mcntis idea sive cognitio iion scqui-tur in Deo dari, quatenus inlinitus, scd quatenus alia reisingularis idea affectus est. Sed ordo et conncxio idea-rum idem est ac ordo ct connexio rcrum, scquitiir crgohaec mentis idca sive cognitio in Dco, ct ad Deum eo-dcm modo refertur ac idea siVe cognitio corporis.

28) Eth'. II. Prop. 21 Coroll. Haec propositio longe cla-

rius intelligitur ex dictis in schol. prop. 7 huius. Hicenim ostcndimus mentem ct corpus unum et idem csseindividuum, quod iam sub Cogitationis. iam sub cxten-sionis attributp concipitur. Quae mentis idca ct mcnsipsa una eademque est rcs, quae sub uno eodenique at-tributo, ncmpe cogitationis concipitur. Mcntis, inquam,idea, et mens ipsa in Dco eadem necessitate ex cademcogitandi potentia sequuntur dari. Nam rc vera idea