55

Tristitia concomitante idea causae externaeOdium 55 ). Laetitiae et Tristitiae causa si ima-ginatio tantnm rei futurae vel praeteritae est,aliud affectuum genus exoritur, in quorum nu-mero Spes, Metus, Securitas, Desperatio etConscientiae morsus 57 ). Omnium horum affec-tuum tot sunt species, quot species dantur ob-iectorum a quibus corpus humanum afficitur 59 ).Et hi quidem affectus sunt, qui ex mente se-quuntur, quatenus patitur. Affectus, qui exmente oriuntur quatenus agit, Fortitudinis no-mine induuntur. Affectus huc pertinentes induas classes dividuntur, in Animositatem et Ge-nerositatem. Animositas enim est cupiditas, qua

50) Eth. III. Prop. 13. Schol. Ex liis clare intelligitur,quid amor, quidque odium sit. Nempe amor nihil aliudest, qiiam Iaetitia concomitante idea causae externae, etodium nihil aiiud, quam tristitia concomitante idea causaeextcrnae. Videmus deinde, quod ille, qui amat, necessa-rio conatur rem, quam amat praesentcin habere etc.

57) Eth. III. Prop. 18. Schol. II. Ex modo dictis intelli-gimus, quid sit spes, metus, securitas, desperatio, gaudiumct conscientiae morsus. Spes namque nihil aliud est,quam inconstans Iaetitia, orta ex imagine rei futurae velpraeterifae, de cujus eventu dubitamus. Metus contrainconstans tristitia ex rei dubiae imagine etiam orta.Porro si horum affectuum dubitatio tollatur ex spe iit sccu-ritas, ct ex metu dcsperatio etc.

58) Eth. III. Prop. 56. Laetitiae, tristitiae et cupiditatis, etconsequenter uniuscujiisque affectus, qui cx his compo-nitur, ut animi Fluctuationis, vel qui ab his derivatur,nempe amoris, odii, spei, metus etc. tot species dahtur,quot suut species obiectorum a quibus afiicimur.

4*