64

nihil conari, velle, appetere, cupere, quia idbonum esse iudicat, sed contra aliquid bonumesse iudicare, quia id vult, conatur, appetit,cupit 9' 91 ). Hac boni malique vera cognitionehomo affectus coercere potest, non quatenuscognitio vera est, sed quatenus ut affectus con-sideratur 92 ), quoniam affectus neque coercerineque tolli potest, nisi alio affectu qui affectucoercendo est fortior 93 ). Cognitio boni et mali

quod omnia ex necessitate divinae naturae scquantur, acproinde quicquid molestum et malum esse cogitat, ctquicquid praeterea inipium, horrendum, injustnm et turpevidetur, ex eo oritur, quod res ipsas perturbate, uti-late et confuse concipit.

00) Eth. III. pr. 9. Schol. Constat itaque cx his omnibus,nihil nos conari, velle, appetere, neque cupere, quia idbonum esse iudicamus; sed contra nos proptcrea aliquidbonum esse iudicare, quia id conamur, volumus, appeti-mus atque cupimus.

91) Eth. III. pr. 39. Scliol. Supra ostendimus, nos niliil

cupere, quia id bonuin esse iudicamus, sed contra id bo-num vocamus, quod cupimus; et consequenter id quodaversamur, malum vocamus; quare unusquisque ex suoaftectu iudicat, seu aestimat, quid bonum, quid pravumquid denique optiiuum, quidque pessimum sit.

92) Eth. IV. Prop. 14. Vera boni et mali cognitio, quate-nus vera, nullum affectum coercere potest, sed tantum,quatenus ut affectus considerare potest.

93) Eth. IV. prop. 7. Affectus nec coiirceri ncc tolli potestnisi per affectum contrarium et fortiorcm aftectu coer-cendo.