IT

Τ, 10 σημειοῦνται τινες ὅτι Δωρικὸν τὸ τύχη. 85 ση-μειοῦνταί τινες ὡς ἂν λεγόντων τινῶν ὅτι ἠδίκησεν ἀφελό-μενος τὴν Βρισηΐδα. Τ, 400 σημειοῦνταί τινες ὅτι ἐν-τεῦϑεν ἡ διασκευὴ τοῦ τεθρίππου πεποίηται„ Ξάνθε τοκαὶ σὺ Πόδαργε“( Θ, 185). Υ, 229 σημειοῦνταί τινες ὅτιἁλὸς πολιοῖο ἔφη( V). Y, 307 σημειοῦνταί τινες πρὸςτὴν ἱστορίαν καὶ ἐπεὶ μεταγράφουσί τινες Αἰνείω γενεὴπάντεσσιν ἀνάξει ὡς προθεσμίζοντος τοῦ ποιητοῦ τὴνῬωμαίων ἀρχήν.( Α Β). Φ, 282 σημειοῦνταί τινες ὡς

ἅπαξ εἴρηκεν( ἑρχθέντα). 383 ὅτι τὸ πλῆρές ἐστι τυμβοχο-ῆσαι · διὸ σημειοῦνταί τινες. Χ, 41 σημειοῦνταί τινες ὅτιἐκ τοῦ ἐναντίον τὸ ἐναντίον δεδήλωκεν( ΑΒ). Χ, 208 ση-μειοῦνταί τινες διὰ τὸ δοκοῦν ἄποιον εἶναι μετὰ μικρὸντούτων λεγομένων τοὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίο( 251). Χ, 349 σημειοῦνταί τινες πρὸς τὴν εἰκοσινήφιταλέξιν ὅτι πρὸς εἴκοσι ἐξισούμενα, εἰκοσαπλᾶ. 362 σημει-οῦνταί τινες ὅτι μόνη κάτεισιν εἰς Αιδου ἡ ψυχὴ καὶ οὐδεῖται τῆς Ἑρμοῦ παραπομπῆς. Ψ, 257 τριτάτῳ · σημει-οῦνταί τινες ὅτι ἀντὶ τοῦ τρίτῳ καὶ ὅτι ἄπυρον καὶ ἀνα-θηματικόν, ἕτερον τοῦ ἐμπυριβήτου.( F, 523 σημειοῦνταιτινες ὅτι ἃ ἄνω εἶπε δίσκου οὖρα νῦν δὲ συνθέτως διασκουρα.) 45, 543 κεχολώσομαι · σημεοῦνταί τινες ὅτι ἀν-τὶ τοῦ μηνίσω( B). 726 σημειοῦνται δέ τινες καὶ τὸ κόψὄπιθεν κώληπα, ὅτι τὸ κῶλον οὕτως εἶπεν. 826 σημειοῦνταί τινες ὅτι σόλον τὸν δίσκον εἶπεν( AD). Ω, 624 ση-μειοῦνται τινεςνες ὅτι Ἡσίοδος ἐποίησεν, ὤπτησαν μὲνπρῶτα, περιφραδέως δ᾽ ἐρύσαντο“. οὐδεὶς δὲ περιφραδέωςἐξέλκει τὰ κρέα, ἀλλὰ μᾶλλον ἀπές.

99

Primum monendum, in his unum alterumve locumesse, ubi illud σημειοῦνταί τινες non ab Aristonico pro-fectum est, sed ab epitomatore, qui cum legissetδιπλῆ-, cum hoc in suum usum converteret, formulausus est σημειοῦνταί τινες. Hoc nonnunquam factumesse, luculentum exemplum habemus Σ, 510, ubi AD

πλει exhibent σημειοῦνταί τινες ὅτι οἱ ἐπιστρατεύσαντες πόλει