20

praeter eas, quas Aristarchus editioni paraverat, aliaseditiones eius nomine circumferrentur, hoc ipse Wel-fius satis pulchre strinxit p. CCXXXVIII.

§. 6. Ad Didymi librum redeundum est. Vidimusid praecipue egisse Didymum ut de lectione Aristar-chea quam in editionibus habuisset vel variis tempori-bus probasset constaret; atque ut hoc exquireret eteditiones et commentarios et libros tum Aristarchitum Aristarcheorum adhibuisse. Sed in eo non substi-tit. Voluit etiam de fontibus Aristarcheae lectionis,tum quatenus aliorum consensum tulerit constare.Quare omnes, quotquat innotuerunt, editiones et anti-quiores Aristarcho, ut Zenodoti, Aristophanis, et re-centiores adhibuit earumque lectiones adscripsit. De-nique haud raro etiam iudicium suum adiicit, in quoeum a partium studio remotissimum invenimus. Sae-pius quidem assentitur Aristarcho: sed est ubi aliaslectiones( Zenodoti etiam) vel aeque bonas vel etiammeliores indicat. Iudicia plerumque brevia. Adscribam.quaedam, ut mos eius aliquo modo cognoscatur. B,266 οὕτως αἱ Αριστάρχου ἔκφυγε( non ἔκπεσε). καὶ ἔστινἡ χρῆσις Ὁμηρικὴ τῆς λέξεως, παρίστησι δὲ ἐνίοτε τάχοςφύγεν ἡνία( 45, 465) καὶ ἔφυγε χειρός.“( Ε, 18). Ξ,382 ἔνια δὲ τῶν ὑπομνημάτων δῶμεν ἀντὶ τοῦ δόσκεν.καὶ ἔστιν εὐφραδέστερον. Τ, 95 Αρίσταρχος Ζεὺς ἄσα-το.“ καὶ οὕτως ἐν ἁπάσαις, Ζεὺς ἄσατο · καὶ ἔστι ποιητι-κώτερον. ἐν δέ τισι τῶν εἰκαιοτέρων Ζῆν ἄσατο. Υ, 170γράφεται ἀμφοτέρωσε ἔν τισιν, οὐ φαύλως. 182 ἡ Ῥια-νοῦ καὶ Αριστοφάνους βοῶν ἔπι · οὐκ ἀχαρίτως. Γ, 292οὕτως αἱ ᾿Αριστάρχου ἀπὸ στομάχους · αἱ δὲ πλείους διὰτοῦ ε, ἐπὶ στομάχους. καὶ ἔστιν οὐκ ἄχαρις ἡ γραφή.Γ, 18 ἔχει δὲ τὸν ῾Ομηρικὸν χαρακτῆρα καὶ ἡ σὺν τῷἄρθρῳ γραφὴ καίπερ οὐκ οὖσα Αριστάρχειος, et reliqua,quae lectores velim adeant. N, 502 πρῶτος) ἡ ᾿Αριστο-

9