vel semel occnrrentibus quid sibi voluerit poeta adpropriam eius virtutem, quae perspicuitas est et sim-plex et conveniens dictio, expendit. Antequam adAristarcheas interpretationes accedam, quantum eius-modi operam poeta desideraverit, constabit insignibusquorundam, qui ante eum de Homero commentati sunt,doctorum et illustrium Alexandrinorum erroribus. For-tasse non magnopere mirabimur quod qui usus vocisἥρως apud poetam esset nesciverit Ister( B, 110. Ν. 629.0, 230), fortasse ne illud quidem quod Philetas ignora-verit quid poetae significet φρίξ( Sch. Φ, 126).

Sed idem Philetas vide quam ridiculis erroribusobnoxius fuerit. Sch. B, 269,

οὐ-

Vide

ἀλγήσας δ᾽ ἀχρεῖον ἰδών ἀπομόρξατο δάκρυ) ὅτι Φιλη-τᾶς τὸ ἰδών περισπᾷ, οἷον τῶν ὀφθαλμῶν, ἰδεῶν.δέποτε δὲ Ὅμηρος ἰδέας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶπεν.similia Zenodoti. Sch. 1,515 Οὐδ ἀλαοσκοπιὴν εἶχ᾽ ἀρ-γυρότοξος Απόλλων · ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ἀλα-ὸν σκοπιήν · παροιμιακὸν δέ ἐστιν · οὐ τυφλὸς ἐς σκοπιάς,ἀλλὰ τοὐναντίον δεδορκώς · καὶ ὁ ποιητὴς οὐδέποτε εἴρηκε σκοπιὴν τοὺς ὀφθαλμούς.

Sch. →, 538

ὣς ἔφαθ᾽ · οἱ δ᾽ ἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχίας ·αἱ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος.

ἡ διπλῆ ὅτι Ζηνόδοτος τοὺς στίχους ἠθέτηκε, γελοῖονγούμενος διὰ πύλης φωτίζεσθαι τὴν πόλιν, τοῦ παντὸςτόπου ἐναιθρίου ὄντος. λέγει δὲ„ τεῦξαν φάος“ ἀντὶ τοῦτὴν σωτηρίαν τοῖς φεύγουσιν ἐποίησαν, φόως δ᾽ ἑτάροισινἔθηκὲν ἄνδρα βαλών( Ζ, 6). Vel frequentissime oc-currentium vocabulorum tam vocillabat cognitio, ut qui-busdam commodum visum xos aliquo leco Homerico,pro gladio accipere, quod Aristarcho demum refutan-dum erat( Sch, F, 255. 2% 3)*).

*) De Stoicis dicere non operae pretium erat. Teste Plutarcho