56

§. 2. Iam his paucis exemplis( alia porro pro-gredienti occurent) intelligitur quantis ex erroribusHomeri interpretatio Aristarcho- eripienda esset. Quominus si quid ipse peccavit in tanto, tam vario, tamnovo quem sustinuit labore mirari vel detrectare ae-quum videbitur.Est ubi in etymologia lapsus sit,quod genus cum antiquorum etiam prudentissimis fraudifuisse inveniatur nunc( quod diu debebat) a doctissimisquibusque aequissime censetur:*) est ubi arte et ra-tione egregius fallaci quadam specie locorum proban-tium deceptus sit, quod( ut exemplo utar recens disce-ptato) in vocabulo roulées passus est, si quidem eiusvocis explicatio bene cessit Hermanno( opusc. philol.IV. p. 288). Denique sunt quaedam, sed paucissima,in quibus sva ipse effecit praestantia, ut vere sui dis-similis fuisse dicendus sit. Nam quod aliis quodam-

modo pro excusatione esse concedimus, ut pro nativapoetae simplicitate aliquid grandius sonans consecten-tur vel ex vulgari sermonis consuetudine vel ex remo-tarum dialectorum docta suppellectile aliquid transfe-rant ad Homerum, id si quando in Aristarcho offendi-tur continuo mirationem facit. Istos nimirum scopu-los, quo facile docti copiosique homines quasi Sirenumcarmine trahuntur, non declinasse sed fugisse, ea sum-ma ac propria Aristarchi virtus est. Ponam ex hocgenere exemplum., 201:

οὐκ ἔσθ᾽ οὗτος ἀνὴρ διερὸς βροτός, οὐδὲ γένηται,ὅς κεν Φαιήκων ἀνδρῶν ἐς γαῖαν ἵκηται.

de aud. p. 31 in Homericis Cleanthes voluit Zeu avadwdwraisγἀναγινώσκων ὑφ᾽ ἕν, ὡς τὸν ἐκ τῆς γῆς ἀναθυμιώμενον ἀέρα διὰτὴν ἀνάδοσιν“; Chrysippo ευρύοπα Κρονίδης excellentem oratoremsignificabat.

*) v. Niebuhr. hist R. I. p. 23. Müller. Prolegom. Myth. p. 232-Buttmann. Mythol. II. p. 353.