153

derivare videtur a φόνος). Ε, 266. cf. Γ, 285. Demercede ab interfectore soluta vocabulum propriumesse ex pluribus locis apparet.— Τιμή ἐπιτίμιον, τιςμωρία Γ, 236. P, 92. Περιωπή τόπος ἐξ οὗ περιό-ψεταί τις πάντα Ξ, 8. – Τέμενος( ἐν δ᾽ ἐτίθει το βαθυλήιον) ὅτι τὸν ἀποτετμημένον τόπον τ. λέγει Σ, 550.€ f. Z, 192. Τάφος τὸ δεῖπνον τὸ περὶ τὴν ταφὴν γε-νόμενον Ψ, 29.- Τένων. Χ, 396 ὅτι νῦν τένοντας εἶπετὰ διατεταμένα τῶν σφυρῶν νεῦρα ὄπιθεν τῆς κνήμης.Φ, 36 ἡ δ. ὅτι πάντα τὰ τεταμένα νεῦρα τένοντας Ὅμη-ρος λέγει.-- Φλέγμα Φ, 337 ἡ δ. ὅτι τὴν φλόγα κατὰ τὸοὐδέτερον. Χορός Σ, 590 τὸν τόπον χ. εἴρηκεν οὐ τὸσύστημα τῶν χορευόντων. Μέσσαυλος P, 657. P, 112.ἡ διπλῆ ὅτι τὴν κατ᾿ ἀγρὸν ἔπαυλιν μέσσαυλον · οἱ δὲ᾿Αττικοὶ τὴν μέσην θύραν τὴν διορίζουσαν τήν τε γυναι-κωνῖτιν καὶ τὸν ἀνδρῶνα. Στόμαχος. P, 147 οὐ λέγειτὸ στόμα τῆς κοιλίας ὥσπερ ἡμεῖς ἀλλὰ τὸν βρόγχον ·ἐπιφέρει γοῦν ἀντικρὺ δ᾽ ἁπαλοῖο δι᾽ αὐχένος. Ὄψον.4, 630 ὅτι πᾶν προσόψημα ὄψον οἱ ἀρχαῖοι. I, 486 ὅτιπᾶν τὸ προςεσθιόμενον ὄψον ἔλεγον οἱ παλαιοί.—ὍτιῬέθη πάντα τὰ μέλη, οἱ δὲ Αἰσλεῖς τὸ πρόσωπον Π,856. Χ, 68.—Ω, 228 ἡ δ. ὅτι Ἐπιθήματα τῶν κιβω-τίων τὰ πώματα, καταχρηστικῶς δὲ πίθων καί τῶν ὁμοίω

-

-

1

-

-

10

-

-

-

ων. Κ, 258 ἡ δ. ὅτι κυνέην καταχρηστικῶς τὸν ἐκ

δέρματος. 1, 86 δρῦν ἐκάλουν οἱ παλαιο

εαυρείου

ἀπὸ τοῦ ἀρχαιοτέρου πᾶν δένδρον.

I, 520.

Φ, 36 ἡ δ. ὅτι᾿Αλωήν τὴν δενδροφόρον γῆν νῦν λέγει · ἐπιφέρει γὰρ ὁδ᾽ ἐρινεόν. – Θ, 66 ἡ δ. ὅτι νῦν τὴν πρὸ μεσημβρίαςὥραν ἠῶ λέγει. Νέον ponitur pro νεωστί. 0, 538.MI, 336. Nec aliter accipiendum I, 446. 7.€ f. Apollon. lex. 563. – Ψ, 485„ δεῦρό νυν ἢ τρίποδοςπεριδώμεθα“ ὅτι ἀντὶ τοῦ ἄγε τὸ δεῦρο. Notandumοὕνεκα pro τοὔνεκα Ε, 266. 1, 505.- Et προτέρω deloco pro ἔμπροσθεν Κ, 469.Ἔπειτα non tantum deordine, sed etiam de tempore, μετὰ ταῦτα. Ad sta-

5335

-

-

immuno

-