219

unius coloris edatur, Aridices philosophus indigne fe-rens Tu nobis inquit absolvas, cur et de albis et nigrisloris similes maculae gignantur". Haec nos ducat nar-ratio ad conditionem grammaticorum, qua et ipsafactum est, ut haud facile possent haec principumcrepundia abiicere. Scilicet reges ex quo Museis,mercedibus, honoribus studia et eruditos fovebant sus-tentabantque, haud raro et doctos et doctrinam sibidelectationi atque etiam ludibrio esse voluerunt. IpsiPtolemaei, litterarum studio tantopere illi laudati, abhac noxa haudquaquam vacarunt: velut DiodorumCronum dialecticum et Sosibium grammaticum his de-risui fuisse ex Diog. La II, 111, Athen. XI p. 493cognovimus. Postea cum Romam migrarent plurimiatque nobilium Romanorum in domibus versarentur,pro rege uno multis regibus( sic enim se dici volebant)serviebant, et saepe ne natis quidem, sed factis, sedservitutis qua emerserant maculis conspersis.

§. 5. Satis, puto, caussarum collegimus, quibusquaestiunculae istae cultae celebrataeque sint. Roma-norum florente imperio praecipue viguisse satis ex te-stimoniis, quibus usi sumus, apparet- Et plane huicrei consentaneum, quod imperatorum Romanorum tem-poribus hoc quasi summum et praecipuum grammaticimunus postulatum atque efflagitatum esse invenimus,ut ,, omnes quaestiones possit dissolvere". Sic Tiberiumet alios imperatores eiusmodi problemata iis propo-suisse legimus, non ioco, quantum ex auctoribus in-telligere licet, sed serio. Suetonius de Tiberii studiisnarrans( c. 70). ,, Maxime tamen, inquit, curavit no-titiam historiae fabularis usque ad ineptias atque de-risum. Nam et grammaticos, quod genus hominumpraecipue, ut diximus, appetebat, eiusmodi fere quae-stionibus experiebatur: Quae mater Hecubae: Quod