297

ignoto potius et longe recentiori, cuius vocem Etymo-logus servavit, addicere sese, quae ratio est? Eadem,inquit, quae grammatici Etymologi, Χῖος, Θρῖος, Κῖος,Ilios, Tios. Hoc, quae mea de recensione textuum opinioest, editori iam non licet dicere; mihi licet. Sed statim in-telligo quae partim adiectiva sunt partim rara et barbaravocabula, quam prudenter huc arcessita sint. Imo haecipsa, quam conquirit, analogia admonet nos et vix licetdubitare quin Koiog antiquitus Graecis auribus aliquidabsonum habiturum fuerit. Quod per se ipsum valetaliquid; sed accedente Aristarchi auctoritate valet plu-rimum. Ardor vero quodcunque proprium accentudistinguentium iis, quae proximis§.§. disputavimus,repressus esse debet. Et inclinamus ut in substantivisminus etiam quam in adiectivis moris fuisse putemus.Caute haec iudicanda sunt. Si quis repónn( non fa-bulosum tantum nomen est, v. Strab. X, 478) proten-det et hoc accentu a subst. oregon distinctum dicet,non admittemus; Στερόπη enim non dictum a στεροπή,sed eodem modo factum ut Mapóлn, 4ovóлn( sch. Pind.Pyth. I, 121), Kallón, alia similia. Nec si quisAvyn pro certo exemplo afferet, satis valere concede-mus. Potest enim esse( et ego esse arbitror) formamuliebris eius, qui est Avyćaç, ut Iépon, Eoign( Arcad.p. 115, 28), Ἵππη, Λύκη, et ut omnino in η, εια, τιςfeminina adiacent masculinis propriis cuiusque termi-nationis. Iaxyn nymphae nomen( Cér. 419) non pro-fecto est idem quod iax( vel iaxx) mutato accentu,sed mascul." Iaxzos, fem.' Iáxyn. Thesei mater Aidoanon idem est cum subst., nam hoc, apud Atticos quo-que, est alon. In c est e. g. Avis( masc." AvensStrab. XIV p. 656), Miorię( hic enim accentus, utvidetur, probabitur), Dilis( lambl. vit. Pyth. 532).Et ad hoc genus nominum pertinet Doóvrç. II. P, 40Φρόντιδι δίῃ, Quod ex his et similibus Herodiano