χλ.

dort

Belleni

328

V ad K, 466 δέελον δὲ τὸ εὔδηλον, ἀπὸ τοῦ δήειν,φησὶν ὁ ᾿Αρίσταρχος, τὸ εὑρετόν. Alterum Schol. ταὖ-τόν ἐστι τῷ δῆλον · διὸ καὶ τρίτη ἀπὸ τέλους ἡ ὀξεῖα,καὶ ψιλοῦται τὸ δεύτερον. An fuerunt qui de ἕλη cogi-Hoc eo magis puto cum hac ratione etiamvocabulum εὐδείελος explicarent, v. Buttm. lexil.Quod de Aristarcho traditur falsum est;hic enim ut δέελος acceperit testis Aristonicus: ἡ δι-πλῆ ὅτι ὃ ἡμεῖς λέγομεν δῆλον αὐτὸς εἶπε διελὼν δέελον.

tabant?

II 190.P ·

-

I, 61 διΐξομαι: διελεύσομαι τὰ πράγματα ἀπ᾿ ἀρχῆςμέχρι τέλους. δασυντέον τὸ διΐξομαι. ἀπὸ γὰρ τοῦ ἵκωἐγένετο · ἔπιφέρει γοῦν„ ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων( v.61) ALV. Hoc ego satis recens esse iudico scholion.ugico scuouol

Ψ, 135 καταείνυον. δασέως δὲ τὸ εἵνυον · ἀπὸ γὰρτοῦ εἱνύω ἐστὶ θέματος, ὃ παρῆκται παρὰ τὸ ἕω δασυ-νομένου.

Sch. 0, 352 ἀνδρὶ προΐκτῃ. Ἴκτης ψιλωτέον, παρὰγὰρ τὸ παραβάλλειν τὴν χεῖρα καὶ αἰτεῖν δωρεάν. ἢ ὁπρὸ τοῦ αἰτεῖν ἱκετεύων, εἰ δασύνεται. Η. e, προίκτης,e.si est a προῖξ, προἵκτης, si est ὁ πρὸ ἱκετεύων.

Nonnulli ἐνδίεσαν Σ, 584 non a δίημι illud esse pu-tantes sed ἐνίεσαν inserto δ. Refutat eos Herodianusad Σ, 162 ἔστι γάρ τι δίημι ῥῆμα, παρ᾽ οὗ καὶ τὸ δέε-σαν πληθυντικὸν ὡς ἐτίθεσαν ·„ αὕτως ἐνδίεσαν ταχέαςκύνας ὀτρύνοντες“( 584). παραιτητέον γὰρ τοὺς οἰομέ-νους πλεονασμὸν εἶναι τοῦ δ καὶ δασύνοντας · διδάσκειγὰρ ἡμᾶς ὁ ποιητὴς καὶ δι᾿ ἄλλης κλίσεως τὸ ἀκόλουϑονκίνημα. ὡς γὰρ τίθενται οὕτως δίενται„ ἵπποι ἀερσίπο-δες πόλεως πεδίοιο δίενται“( Ψ, 475). Cf. ad Σ, 584.Vid. de ἄναλτος 4, 521(?). Πολυδἴψιον ῎Αργος non-nullorum ap. Strab. VIII p. 370.---( οὐδαλα ρ, 455).*----ξυνἕηκε 4, 8. ἀνεμένους β, 300. ἐξέμεν 1, 141.

§. 3. Maximam partem Homericorum exemplorum