346

ψιλοῦται, πώς ήΐα. Inde esse ἦώς ἕως, ἥλιος ἠέλιος.ἠώςTum concludit de ἤΐε; ὥστε εἴτε ἐκ τοῦ ἥϊος δασυνομένου ἐστὶν εἴτε ἐκ τοῦ ψιλουμένου μόνως ψιλωτέον. Apol-

linem medicum non esse Aristarchus observaverat( v.p. 181): ergo qui ducerent ab ἰᾶσθαι ut Crates hisobsistendum erat: egregiam Herodiani regulam nesci-vit: qui verum etymon nec ipse vidi.

C

a Alterum est εἴατο i. e. ἦσαν, non εἵατο i. e. ἦντο O,10. Ω, 83, υ, 106. Quid Aristarchum moverit utvel ab Aristophane descisceret, qui probabat εἵατο( adΩ, 83) non traditum. Nec probat lenem spir. Hero-dianus O, 10. Tertium est άρθεν Π, 211 ᾿Αρίσταρχοςδασύνει. δεῖ δὲ ψιλοῦν, ὡς ἐπεδείξαμεν ἐν τῇ 4 ῥαψῳ-δίᾳ( 136) διαλαμβάνοντες περὶ τοῦ ἄρσαντες κατὰ θυμόν.Eo loco Herodiani nota excidit: legimus Loc:( ABLex Eust.) ἄρσαντες. ᾿Αρίσταρχος δασύνει. ἔνθεν γάρφησι γεγονέναι καὶ τὸ ἅρμα. ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ψιλοῖ( cf.ad Z, 348), λέγων ἀπὸ τοῦ ἄρω, οὗ ὁ μέλλων · αἰολικῶςἄρσω · τὸ δὲ α καὶ τὸ ε πρὸ τοῦ ρ ὄντα ἑτέρου φωνήεν-τος ἐπιφερομένου ψιλοῦται( quae gub hanc generalemregulam non cadunt hic omissa v. lex. spir. post. Am-mon. p. 211).— In ἑάφθη( sic Ar.) de Epiritu non vide-tur dubitatum esse, sed de etymo, Herod. N. 543. DuxitAristarchus ab ἕπομαι, quo certe mec Buttmanno inve-nire contigit probabilius, lex. II, 140. Item ἑῶμενcertum propter ἐπεί χ᾿ ἑῶμεν, Herod, T, 402(? N,315). Nec dubitandum de fé, Herod. Ω, 134,- Necde ἄμυδις: quamquam Nicias et Pamphilus malueruntἅμυδις propter ἅμα; Ptolemaeus et Herodianus tumaliis argumentis defendunt tum Herodianus hoc loco:καιπάντ᾽ ἄμυδις( Μ, 385). v. Herod. 7, 6,--- άδην( Niciascum leni) videtur vulgo receptum fuisse, etiam apudAtticos, Herod. E, 203. Eust. p. 178, 20. ἁθρόος,De hoc ita loquitur Herodianus E, 38 quasi cum si-gnificat crebros non scribatur aliter. Formam certe

-

-

10

-

GTAGUEO