364

Quid pronius quam spurium dicere cum Homerus voc. vo-og nesciat? Sive probabis sive improbabis quod Ar. affert,duo dicenda sunt, primum subtilissimum virum fuisse, quinihil fere dixerit, quin hodie discamus aliquid vel excite-tur animus, dein antequam obelum contorqueret multaperpendisse: εἰ μὲν οὖν καὶ τὸ ὄνομα τοῦ νόμου ἦν κατ᾿αὐτὸν ἐν χρήσει οὐκ ἔστι σαφῶς διορίσασθαι · οἱ μὲν γάρφασι δῆλον αὐτὸν εἶναι εἰδότα τοὔνομα τοῦ νόμου ἐν τῷεἰπεῖν ἀνθρώπων ὕβριν καὶ εὐνομίην ἐφορῶντες. Αρί-σταρχος δέ ᾠήθη τὴν εὐνομίαν εἰρῆσθαι παρὰ τὸ εὖ νέ-μεσθαι*). Tradidit Plut. vit. Hom. Sic inveniturprudentiam cum fortitudine coniunxisse. Minime au-dacem fuisse in arte critica Aristarchum infra deditaopera ostendemus: attamen audacior eo loco quo de-cebat et suadebat ratio. Etenim cnm intellexisset satmagnam copiam versuum intrusam esse in Homerum,quos subdititios esse dubitari nullo modo posset, recteiudicatum est eadem via qua centum falsi versus ir-repserunt, sexcentos irrepere potuisse: et si ratio sua-deret spurios iudicare non posse obstare quod in mul-tis suaderet. Et si concedamus in persequendo insti-tuto ab Alexandrinis et Aristarcho baud raro peccatumesse, in consilio nihil peccatum esse fortiter defen-dimus, si ne nunc quidem sibi persuadere poteruntquibus summa critici iaus videtur non ratio, non cau-tio, sed trepidatio.

WANNEER

IX. Zenodoto vocabulorum Homericorum parumgnaro cum vulgares significationes adhiberet quaedamsensu omnino carere vel ridicula videbantur. Haecille non poterat non falsa iudicare. Sic factum 0,538 quod non intellexit qáos dici ,, salutem", ut Z, 6.

*) Cf. otzapelín, quod haud dubie est ab oizov ögélheir.