392

10). σφεδανῶν Φ, 542( 1250, 50). ὁμοίιος 4, 315( 477).Didymi admonet illud II, 31( 1043, 40) ἡ δὲ τοῦ αἰνα-ρέτη ἀνάγνωσις κατ᾽ ᾿Απίωνα καὶ Ἡρόδωρον ᾿Αριστάρχειόςἐστι. Sel Nicanoris etiam notas in illis commentariisfuisse certum vestigium est:

Eust. Θ, 132( 607, 50)de Ξάνθε τε καὶ σύ Πόδαρ-γε καὶ Αἴθων Λάμπε τεδιε). οἱ δ᾽ αὐτοί φασι καὶὡς ψυχρόν ἐστι νοεῖν ἐπί-θετα μὲν τὰ δύο, τὰ δὲλοιπὰ κύρια. ἐπεὶ κατὰ

Nicanor. Θ, 182βραχὺ δὲ διασταλτέον καθ᾽ἕκαστον ὄνομα. κἂν συνά-πτηται δὲ τὸ ψυχρὸν ἐκεῖνοοὐ δύναται νοεῖσθαι ὅτιδύο μέν ἐστιν ἐπίθετα, δύοΠδὲ κύρια, ἐπεὶ οἱ σύνδεσμοιἩρόδωρον καὶ Απίωνα οἱ ¦ παρακείμενοι χωρίζουσιν αὐτ

σύνδεσμοι παρακείμενοι χω-ρίζουσιν αὐτὰ ἀπ᾿ ἀλλήλων,κύρια γὰρ πρὸς ἐπίθετα

τὰ ἀπ᾿ ἀλλήλων. τὰ δὲ κύ-ρια πρὸς τὰ ἐπίθετα οὐδέποτε συνδεῖται,

οὐδέποτε συνδεῖται.

as

Ille liber, quo Apionis et Herodori nominibus inscriptoEustathius usus est, in iisdem fundamentis inaedifi-catus erat quiis codex Venetus. His addita habebatpartim eadem, ut de φάλος Κ, 258, partim alia, quaeneque nunc sunt in his scholiis nec olim fuisse probabileest v. p. 47, 10( A, 59). p. 157( Α, 591). p. 474, 30( 4, 296). Ultra nunc non progredior.