De Logiea Ariftotelij» I y

SyUogifnum , tantum evadit diftinBior: remanet tamenadhuc,utantea Dubioannexa, eoqvod omnis Conclufio feqvaturne-ceffario debiliorem Partem Prsemiffarum. Imo ConclufioSyllogismi plerumqve particulariter negat, cujusuna Praemif-fa fuit univerfaliter negativa, nec audet affirmative aliqvid in-ferre, ubi inPrsemiffis eft aliqvid negativum. Igitur Signumefi,qvodSyllogijmusvix aliqvid doceat ,per A(fertionem,fedpotiusaliqvidneget. \

Porrocum Scientialateat fub Cinere inlntelledtu, poteftIntelle&us qvoties opus videtur, cinerem difcutere,nec Opushabetadhoc Formis & Modis fyllogifticis, ut patetin Prudenti-busjudiciofis, Uliteratis: Imo cumjuxta Ariftotelem non fitdifputandum, nificum admittentibus prima Principia,qvxqveputantur effe primo vera, hinc fit, qvodex diflimilibus Prin-ctpiis, rarofeqvatur aliena Conclufio, v. g» exiftisfalfis Pra>miffis; Nullum adorabile efl Creator. Omne Simulacrum efl adora-*bile, (id eft debet adorari) Ergo nullum Simulacrum efl Crea*tor» Ex his, inqvam, falfis Praimiflis feqvitur tamen verahxc Conclufio: ergo nullum Simulacrumeft Creator. Undeconftat qvod Conclufio Syllogifmorum non cogat de Ne-ceffitate» Nam ex Mendacio alioqvin feqvitur Neceffariofalfum in vero Inteileclu,& vera Scientia i ex impoffibili fe-qvitur impoffbile, ex Abfurdo nil aliud ,qvam alitid Abfurdum*Itaqve proutin Mendacio non continetur aut latet Veritas, ejusfcCognitio , ita confeqvens eft , qvod in Pr&miffis non claudatur ne-cejfarid Conclufionis cognitio, vel enirn falfum eft, qvod nullaArbor Mendacii faciat bonum Fruclum Veritatis, vel Fal-fum eft, qvodex Praemiffis falfis ut Principiis nafcatur veraConclufio ,imocum exinde conflet non cffe necejfariam Conclujio'nis Dependentiam ex Pr&miffis ,facile qvoq s intelligitur cur Anuma noftra tam paucos Progrejfus hucus^fecerit ex bis SyllogiftkisDemonftrationibns.

C Hinc