sec. S. V.

2, 624 cf. H, 70. X, 209. X, 351.2, 257. 4, 59.( B, 599. 2, 153. E, 170.)

3

§. 7. Ergo hoc dicimus, omnes, quas Aristonicus tra-ctat, notas Aristarchi esse. Concedimus tamen uno altero-ve loco a discipulis signa addita esse ex mente Aristarchi.

Talia enim, quae solitus fuerat notare Aristarchus,si uno alterove loco non notaverat, fugerat eum, et siquis digito monstrasset, ipse statim diplen posituroannuisset. Item si quis quid odoratus esset, quod adaliquam lectionem magistro probatam aliquid momentiaddere posset, nota posita ,, locum reprehendit, qui prae-teritus negligentia erat." Poterat etiam fieri ut Ari-starchus consilio unum alterumve locum praetermit-teret, qui rei iam satis probatae vel incertum vel le-vissimum momentum adderet. Talia igitur addideruntdiscipuli; quamquam rarum spicilegium erat. Praeter-ea nec illud omittendum, cum Aristarchi editio Homerisaepius descripta nec iam integra esset( ut postea vi-delimus) facile potuisse quasdam ab Aristarcho appo-sitas notas intercidere: quo minus discipulis dubitan-dum erat, quin adderent quae eius rationibus sine ulladubitatione convenirent. Denique hoc in censum venit.Bis ediderat Aristarchus Homerum. Sed si etiam postalteram editionem in publicum emissam in legendo etinterpretando Homero perrexit, hoc demum temporequaedam animadvertit antea nondum observata. Haecsensim haud dubie cum editiones identidem describe-rentur textui addita; attamen quaedam, quae ore tantumpropagata vel per commentarios, quos non omnes omneshabebant, disiecta essent, ernenda fuisse patet et sero ac-cessisse. Attamen damus, ut iam antea significavimus,quasdam notas, quas Aristarchus nec posuerat nec indica-verat, ex eius mente et doctrina ab discipulis apposi-tas esse. Haec via, qua alii quasi lacunas quasdam