19

profitebantur iam non conspirarent. Non minor apudposteriores grammaticos Herodiani auctoritas quamolim Aristarchi fuerat. Attamen vide quam Byzantinipedissequi nonnunquam librorum incerta fide labora-verint. Schol. Dion. gr. 676 Herodiani definitionemprosodiae explicat, cuius initium est: posudia toriποιὰ τάσις ἐγγραμμάτου φωνῆς ὑγιοῦς Huc progres-sus interpretando addit: Ἐν πολλοῖς δὲ βιβλίοις εὑρί-σκεται καὶ ὑγιής, ἵνα πρὸς τὴν τάσιν ἀναφέρηται. Ergohoc dico, paulatim vel scribendo et transscribendo Ari-starcheas lectiones incertas factas esse. Fuit igituraliquot saeculis post perutile quae tum ut Aristarcheaeferebantur lectiones ad fidorum monumentorum regu-lam exigere. Praeterea cum accederet, ut non semelAristarchus sed bis Homerum edidisset, hoc etiamperutile utriusque editionis lectiones inter se conferresingulisque versibus utriusque editionis vel consensumvel dissensum notare. Sed ne sic quidem omnis intextu Homerico ab Aristarcho posita opera illustrata.Nam cum post alteramy editionem emissam multos an-nos in meditando et interpretando Homero perstitissetatque etiam commentarios edere pergeret, partim di-scipulis coram, partim in commentariis veteres suaslectiones reprobaverat, alias, ut dies diem docuerat,optaverat, defenderat, stabiliverat. Ergo hoc etiamperutile, lectionibus editionum constitutis, variante le-ctione ex utraque congesta, addere ex commentariiset ex traditione( ea vero discipulorum scriptis veletiam memoria continebatur) lectiones paulatim ab eo-dem adscitas. Tum demum recte de Aristarcheo textuHomerico constabat. Hanc totam quam descripsimusoperam suscepit Didymus in libro περὶ τῆς ᾿Αρισταρ-χείου διορθώσεως. Qua ratione hoc negotio perfunctussit, tum vero aliquanto plus praestitisse mox patebit.Ego primum lectoribus eum ex Didymi libro propo-

2*

DESENTIN