ΙΣ

02

nam locum, qui vel solus eorum, quae dizi, fidempraestare potest. Ad B, 111 Ζεύς με μέγα Κρονίδηςἔτῃ ἐνέδησε βαρείῃ haec fuit Didymni annotatio.

σχολικὸν ἀγνόημα( i. e. error scholae, sc. Aristar-€ heae) τὸ δοκεῖν Ζηνοδότειον εἶναι τὴν μετὰ τοῦ ς γραφήν, μέγας ἀντὶ τοῦ μέγα. καὶ δόξειεν ἐν ὑπὸ Διονυ-σίου τοῦ Θρακὸς ταῦτα δεδόσθαι( i. e. et Dionysius qui-dem Thrax videatur hoc ita ponere). ἐν γὰρ τῷ περὶποσοτήτων καθάπτεται Ζηνοδότου ὡς ἠγνοηκότος ὅτι τῷμέγα ἀντὶ τοῦ μεγάλως Ὅμηρος ἀποχρῆται, παρ᾽ ὃδὴ καὶ κατὰτινα τῶν ὑπομνημάτων μετειλῆφθαι τὸ μέγα ἀντὶ τοῦ με-γάλως( h. e. quare etiam in quibusdam Aristarchi commen-tariis vocabulum μέγα h. 1. per μεγάλως translatumn inve-miri). τὸ δὲ οὐκ ἔχει τἀκριβὲς οὕτως. εἰ γὰρ τὰ συγγράμματα τῶν ὑπομνημάτων προτάττοιμεν, ἕνεκα γοῦν τἀκρι-βοῦς γράφομεν κατὰ ᾿Αρίσταρχον Ζεύς με μέγας. ἐν γοῦντῷ πρὸς φιλητᾶν συγγράμματι τῇ γραφῇ κέχρηται, δύο λέ-γων τὸ μέγας σημαίνειν, τότε μὲν τὸ καθ᾽ αὑτό, καθάπερνῦν, Ζεύς με μέγας Κρονίδης“ καὶ κεῖτο μέγας μεγαλωςτὶλελασμένος ἱπποσυνάων“( Π, 4776), τοτὲ δὲ αὐτὸ( Ι. αὖ τὸ)πρὸς τὴν κατὰ τὸν Αἴαντα τὸν ἕτερον διάκρισιν„ Τἴας δ᾽ ὁμέγας“( Π, 358). κἂν ταῖς Αιταῖς ἐξηγούμενος αὐτὰρ ἔπειταΑἴας τε μέγας“( Ι, 169) ἔν τινι τῶν ἠκριβωμένων ποιητμάτων( 1. ὑπομνημάτων) γράφει ταῦτα κατὰ λέξιν · οὐκατ᾿ ἐπίθετον λέγει μέγας, ἀλλὰ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦἑτέρου Αίαντος. ὅταν δὲ λέγῃ„ Ζεύς με μέγας Κρονί-δης“ οὐκέτι ὅτι καὶ ἕτερος μικρός ἐστι.“ καὶ τοὺς ἀπ'αὐτοῦ δὲ χρωμένους ἔξιν εὑρεῖν τῇ γραφῇ, Διονυσόδωροντὸν ᾿Αλεξανδρέα καὶ ᾿Αμμώνιον. ἐπιλέγουσι δέ οὐδέν.διὸ καὶ τὰς μαρτυρίας αὐτῶν οὐκ ἐγράψαμεν. καὶ Καλ-λίστρατος ἐν τῷ περὶ Ἰλιάδος οὕτως προφέρεται, ὥστεὅμοιον εἶναι τῷ„ ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς“( Χ292). οὐ-δὲ ὁ ἐπιθέτης δὲ Πτολεμαῖος τὰς Ζηνοδότου γραφὰς ἐκ-τιθέμενος ταύτην ὡμολόγει Ζηνοδότου εἶναι.( Húic scho-lio diserte additum: ταῦτα ὁ Δίδυμος.)