23

εἶπεν„ ἦλθε μὲν αὐτὸς ἐφέστιος" μεταλαβὼν ἔφη, ἦλθε δ᾽Οδυσσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνετο.“ Vel praepositionem ad-sciscit. Quae plerumque est εἰς. 4, 567 ἀάπτους. ὁδὲ Ζηνόδοτος καὶ αὐτὸς ὁμοίως εἰς τὰς ἰσχυρὰς μετελάμ-βανε. Ο, 10 εἴατο) Αρίσταρχος μεταλαμβάνει εἰς τὸὑπῆρχον. 4, 114 οὔ ἕθεν) οὕτως ὄξυτονητέον τὴν οὔἀπόφασιν, ἵν᾿ εἰς ἁπλῆν μεταληφθῇ ἀντωνυμίαν. 0,114.Apollon. syntax. 152, 1. 153, 5. Sed sexcenta exemplasunt. Iam dicitur etiam μεταλαμβάνειν ἀντί, sed con-traria ratione, quam eo loco, in quo nos versamur.Sic Schol. Aristid. p. 441, 31 τὴν δὲ ἑτέραν σπουδαῖον καὶκαλόν) τὸ σχῆμα μεταληπτικὸν τοῦ λόγου · οὐ γὰρ εἶπεσπουδαίαν, ἀλλὰ σπουδαῖον, τὸ πρᾶγμα μεταβαλών( 1.μεταλαβών) ἀντὶ ὀνόματος, h. e. μεταλαμβάνει τὸ ὄνομαεἰς τὸ πρᾶγμα. Cf. antiquorum exempla constructionisμεταλαμβάνειν τι ἀντί τινος ap. Graser. spec. Platon.86. In illa constructione cum avri nititur is ususpassivi, qui invenitur schol. Ξ, 499( Herodiani ni fal-lor) ὁ δὲ φῆ κώδειαν ἀναρχών. ὁ μὲν Ζηνόδοτος καὶ τὸνδέ καὶ τὸν φή ἐγκλίνει, ἵνα τὸ φή ταὐτὸν ὑπάρχῃ τῷ ὡςκαὶ τὸ μεταλαμβανόμενον τοιοῦτον ᾖ · ὁ δὲ ὡς κώδειανἀνασχών. Γ, 128 οὕς ἕθεν) ἐγκλιτικῶς ἀνεγνώσθη διὰ τὸμεταλαμβανόμενον, ἐπεὶ εἰς ἀπλῆν ἡ μετάληψις.*) Vocἀντιμεταλαμβάνειν usus est Aristonicus Π, 30 ἡ διπλῆὅτι ὁ χόλος ἀντιμετείληπται ὡς ἰσοδυναμῶν τῇ μήνιδι.H. e. ὁ χόλος μετείληπται ἀντὶ τῆς μήνιδος. His igiturexspectes nostro loco versa vice dicendum fuisse xaráτινα ὑπομνήματα μετειλῆφθαι ἀντὶ τοῦ μέγα τὸ μεγάλως.

p ·

*) Strab. IX p. 435 ὅταν οὖν ἄσημον τελέως ἢ τὸ λειπόμενοννυνὶ σύστημα οὔτ᾽ ἄξιον μνήμης τίθεμεν οὔτ᾽ αὐτὸ οὔτε τοὔνομα τὸμεταληφθέν. Hoc vertunt:, nomen quod accepit. Hoc potest si-gnificare. Attamen illo loco Strabonis sententia postulare videturgnomen quod antea erat, nunc mutatum est,“( τὸ μετ. sc. εἰς ἕτερον)Guod grammatici vulgo μεταλαμβάνειν, hoc Aristoteles dixit μετατι-είναι poet. XXII, 13.( cf. Dion. comp. v. p. 32, 56).