- r -^.

21

Sed nolo nunc de usu huius vocabuli, qui ab eademradice propagatus multiplex et varius apud grammaticosreperitur, fusius explicare. Ad nostrum tamen locumvindicandurn hoc ponam Herodiani: JI, 207 xavxa) initt}v tu av?J.u(3f]v dZsia' eyxXiTtxr) yctn sotiv r) fte • zuvxaft aysiQOfisvoi. ovcco xal IdoldiaQxog. 6 fiivcot KQarrj-zsiog 'EQfieiag zb Sfta Xeyei eyxela&ai. ovtw di dcoastxat dla tovO- t/)v yQucpljv, oix s%ovauv ovzcog. Ergorecte dicetur 6 Jiovvaiog zavzijv zr)v yQucpfjV didcoaiv cogslQLOxaQXELov vel b JiovvoLog zovco dldcooLv iv %& tieqitcooozIjccov. —

JJacJ o 6r) y.al xatd ziva zcov vTcofivrjmTcov fiETEi?.~j-cpOuc to ftiya dvxi tov fisyd?.cog. Hoc mirum est: ex-spectes enim . . . fiETSi?./jcpOat to fieya elg to fieyd?.cogvel fi. avri tov fiiya to fisyd?.cbg. Sed de hoc statinidicam: primum, ne quis fluctuet, monebo y.azd tuvtco-fivfjuaza non esse nisi „in commehtariis." Ariston. F,2 oix uqu ysydfirjcuL vcp 'HQaxXiovg, cog iv zoig xacczfjv vixviav rj&evrjfievotQ. Didymus J, 3 e<m>oxbei' xuttvia tcov vrcofivrjudzcov evwvpxbeC cpaQscai. (CfSH, 6.452.)Promiscue utitur iv TOig vTcofivljiiaat et dtot tcov vtc. etxacd. Sed iam de vocabulo fiEzctlafifidvsiv dicendum.MezaXaftflavsiv, quod apud antiquos est ,,commutare" (v.Graser spec. Platon. p. 86), apud grammaticos est„alio modo dicere" vel parva loci mutatione facta ut aliussensus evadat, i. e. Ttaotpdeiv, ut Athen. 336. f. xqslt-tov <f «V slys, cpijoiv o XQvoiTCTiog, ei fiszs?.l]cp9r] za irci—uQdavaTtd?.ov ovxcog — vel aliis verbis dicere ut idemsensus maneat, ut ApoIIon. synt. 152, 13 tcuqov ovvcpdvut „7CQog zaig ifiuig &vqatg eovrjxa " y.cti fieraXafieiv„7tnbg zuig -frvQaig fiov eoirjxa" Hic usus frcquentissi-mus. Ponitur vel sine praepositione, ut locis citatis.Sch. O. 246 o/.ryodQctvicov) zb bXiyrfTteXetov fiEZEL?.r t cps.Porphyr. qu. Hom. 3 cog ovv aeXXbitovg i) 7 lQig Xiytxat,r}v fisza?.afiiov TiodljvEfLOv TTQogrjyoQEVoe. Qu. 2 b yaQ